قالب گیری دندان برای ارتودنسی

قالب گیری دندان برای ارتودنسی یکی از مراحل مهم پیش از شروع درمان است که به ارتودنتیست کمک می‌کند وضعیت دندان‌ها، نحوه قرار گرفتن آن‌ها در کنار یکدیگر و فرم فک را با دقت بیشتری بررسی کند. این قالب در واقع تصویری سه‌بعدی از وضعیت دندان‌ها در اختیار متخصص قرار می‌دهد تا بر اساس آن، برنامه درمانی دقیق‌تری تنظیم شود. به همین دلیل، قالب گیری ارتودنسی فقط یک مرحله ساده برای ثبت شکل دندان‌ها نیست و می‌تواند در تصمیم‌گیری درباره روش و روند درمان نقش داشته باشد.

در کلینیک سپیتا، قالب گیری دندان برای ارتودنسی با تمرکز ویژه بر وضعیت هر بیمارو با توجه به سن، نوع به هم ریختگی دندان ها و… انجام می‌شود. در این مجموعه توجه متخصص به انتخاب تری مناسب، نحوه قرارگیری آن و بررسی دقیق قالب، کمک می‌کند اطلاعات مورد نیاز برای ارزیابی ارتودنسی با دقت مناسبی به دست آید. اما قالب ارتودنسی دقیقا چه اطلاعاتی در اختیار متخصص قرار می‌دهد؟ این فرایند چگونه انجام می‌شود، آیا برای همه بیماران ضروری است و هنگام قالب گیری چه احساسی خواهید داشت؟ در ادامه مقاله، تمام این موارد را بررسی می‌کنیم.

قالب گیری دندان برای ارتودنسی

قالب گیری دندان برای ارتودنسی روشی برای ثبت دقیق فرم دندان‌ها و بافت‌های اطراف آن‌هاست تا متخصص بتواند وضعیت دهان را خارج از فضای محدود داخل دهان نیز بررسی کند. در این روش، ماده مخصوص قالب گیری داخل تری قرار می‌گیرد و با قرار گرفتن روی دندان‌ها، شکل و موقعیت آن‌ها را ثبت می‌کند. نتیجه این کار می‌تواند به صورت یک قالب از دندان‌ها باقی بماند و در مراحل مختلف بررسی و برنامه‌ریزی درمان مورد استفاده قرار گیرد.

قالب تهیه شده فقط برای مشاهده شکل ظاهری دندان‌ها کاربرد ندارد. متخصص ارتودنسی می‌تواند با بررسی آن، نحوه قرارگیری دندان‌ها در دو فک، وضعیت قوس‌های دندانی و ارتباط میان دندان‌های بالا و پایین را بهتر ارزیابی کند.

 

 

جهت رزرو نوبت معاینه، فرم زیر را تکمیل نمایید.

 

چرا قبل از ارتودنسی از دندان ها قالب میگیرند؟

قالب گیری دندان برای ارتودنسی یکی از راه‌هایی است که امکان بررسی دقیق‌تر وضعیت دندان‌ها را پیش از شروع ارتودنسی دندان فراهم می‌کند. داخل دهان فضای محدودی وجود دارد و قرار گرفتن زبان، گونه، لب و بافت‌های نرم در اطراف دندان‌ها باعث می‌شود مشاهده تمام جزئیات برای متخصص همیشه ساده نباشد. قالب این محدودیت را تا حد زیادی برطرف می‌کند و یک تصویر فیزیکی از وضعیت دندان‌ها در اختیار ارتودنتیست قرار می‌دهد.

این اطلاعات می‌تواند برای بررسی نظم دندان‌ها، شکل قوس فکی، میزان شلوغی یا فاصله میان دندان‌ها و نحوه تماس دندان‌های دو فک مورد استفاده قرار بگیرد. به این ترتیب، متخصص می‌تواند اطلاعات به دست آمده از معاینه را در کنار سایر بررسی‌های تشخیصی قرار دهد و دید کامل‌تری نسبت به شرایط بیمار داشته باشد.

کاربرد قالب گیری به مرحله تشخیص محدود نمی‌شود. وقتی مشخص شود بیمار به درمان ارتودنسی نیاز دارد، قالب می‌تواند برای ساخت تجهیزات و وسایل مورد استفاده در روند درمان نیز در اختیار لابراتوار قرار بگیرد. بنابراین یک قالب می‌تواند هم برای شناخت دقیق‌تر وضعیت فعلی دندان‌ها و هم برای آماده‌سازی برخی ابزارهای مورد نیاز درمان کاربرد داشته باشد.

آیا قالب گیری برای همه بیماران ارتودنسی لازم است؟

قالب گیری دندان برای ارتودنسی معمولا بخشی از روند بررسی بیمار محسوب می‌شود، اما کاربرد آن برای همه افراد دقیقا یکسان نیست. متخصص ابتدا وضعیت دندان‌ها و فک را ارزیابی می‌کند و بر اساس اطلاعات به دست آمده، تصمیم می‌گیرد قالب برای چه هدفی مورد نیاز است.

گاهی بیمار برای بررسی وضعیت دندان‌ها و تشخیص مشکل مراجعه می‌کند و پس از معاینه مشخص می‌شود که در حال حاضر نیازی به درمان ارتودنسی ندارد. در چنین شرایطی ممکن است قالب فقط برای تکمیل بررسی‌های انجام شده تهیه شده باشد و ادامه درمانی در کار نباشد.

✅در مقابل زمانی که ارتودنسی برای بیمار توصیه شود، قالب می‌تواند علاوه بر بررسی دقیق‌تر وضعیت دندان‌ها، برای ساخت مدل یا تجهیزات مورد نیاز درمان نیز استفاده شود. به همین دلیل در اغلب بیماران قالب گیری ارتودنسی انجام می‌شود.

 

 

مراحل قالب گیری دندان برای ارتودنسی

مراحل قالب گیری ارتودنسی دندان از آماده کردن بیمار و انتخاب تری مناسب شروع می‌شود و با بررسی قالب ثبت شده ادامه پیدا می‌کند. دقت در هر مرحله اهمیت دارد، چون یک قالب ناقص یا دارای حباب و تغییر شکل می‌تواند بخشی از جزئیات دندان‌ها را به درستی نشان ندهد:

آماده سازی بیمار قبل از قالب گیری

قالب گیری دندان برای ارتودنسی بهتر است با توضیح کوتاهی درباره روند کار شروع شود تا بیمار بداند قرار است چه مراحلی را تجربه کند. دندانپزشک یا دستیار باید توضیح دهد که تری برای مدت کوتاهی داخل دهان قرار می‌گیرد، ماده قالب گیری در آن قرار دارد و پس از سفت شدن، تری خارج می‌شود. دانستن همین مراحل می‌تواند باعث شود بیمار هنگام انجام کار همکاری بیشتری داشته باشد.

مدت زمانی که تری داخل دهان قرار می‌گیرد نیز بهتر است برای بیمار توضیح داده شود تا بداند این وضعیت موقتی است. بسته به نوع ماده و شرایط قالب گیری، بیمار ممکن است لازم باشد برای مدت کوتاهی دهان خود را در وضعیت مشخصی نگه دارد یا طبق دستور دندانپزشک حرکات خاصی با زبان انجام دهد.

همچنین بهتر است پیش از شروع، شرایطی که ممکن است باعث ناراحتی بیمار شود مطرح شود. برای نمونه، در برخی افراد قرار گرفتن تری در دهان می‌تواند احساس فشار یا تحریک ناحیه انتهایی دهان را ایجاد کند. اطلاع قبلی از این موضوع کمک می‌کند بیمار در صورت بروز چنین حسی دچار نگرانی نشود و بتواند دستورهای متخصص را بهتر دنبال کند.

 

 

انتخاب تری مناسب قبل از قالب گیری

قالب گیری دندان برای ارتودنسی با انتخاب تری مناسب ادامه پیدا می‌کند، چون اندازه و شکل تری باید با فک بیمار هماهنگ باشد. برای این کار تری‌های مختلف می‌توانند داخل دهان امتحان شوند تا مشخص شود کدام گزینه فضای کافی برای قرار گرفتن ماده قالب گیری و پوشش مناسب دندان‌ها را فراهم می‌کند.

تری نباید آنقدر کوچک باشد که بخشی از دندان‌ها یا نواحی مورد نیاز را پوشش ندهد. از طرف دیگر، بزرگ بودن بیش از حد آن هم می‌تواند وارد کردن تری به دهان را دشوار کند و برای بیمار احساس ناخوشایندی ایجاد کند. به طور معمول، تری مناسب کمی بزرگ‌تر از ابعاد فک انتخاب می‌شود تا فضای کافی برای ماده قالب گیری وجود داشته باشد، اما اندازه آن باید به شکلی باشد که بدون فشار و مشکل وارد دهان شود.

انتخاب صحیح تری روی کیفیت نهایی قالب اثر مستقیم دارد. به همین دلیل، متخصص پیش از قرار دادن ماده قالب گیری، اندازه و موقعیت تری را در دهان بررسی می‌کند و در صورت نیاز گزینه دیگری را انتخاب خواهد کرد.

قرار دادن تری قالب‌ گیری در دهان

قالب گیری دندان برای ارتودنسی در این مرحله وارد بخش اصلی خود می‌شود. ابتدا ماده قالب گیری با مقدار مشخصی آب ترکیب و به خوبی مخلوط می‌شود تا قوام مناسبی پیدا کند. سرعت عمل در این مرحله اهمیت دارد، چون ماده پس از ترکیب شدن به تدریج سفت می‌شود و باید در زمان مناسب داخل تری قرار بگیرد.

پس از آماده شدن ماده، دندانپزشک آن را داخل تری می‌گذارد و تری را با دقت وارد دهان می‌کند. سپس آن را در موقعیت مناسب روی دندان‌ها قرار می‌دهد تا ماده قالب گیری اطراف دندان‌ها را بپوشاند و شکل آن‌ها را ثبت کند. نوع ماده مورد استفاده روی زمان آماده شدن آن اثر دارد، اما معمولا این فرایند به سرعت انجام می‌شود و ماده باید در مدت کوتاهی پس از آماده شدن داخل دهان قرار بگیرد.

در این مدت، بیمار باید تا حد امکان ثابت بماند و طبق دستور متخصص عمل کند. هر حرکت ناگهانی می‌تواند روی کیفیت ثبت جزئیات اثر بگذارد.

 

 

خارج کردن قالب و بررسی آن

قالب گیری دندان برای ارتودنسی پس از سفت شدن ماده به مرحله بررسی می‌رسد. در این زمان، دندانپزشک تری را با دقت از دهان خارج می‌کند تا قالب از روی دندان‌ها جدا شود. خارج کردن قالب باید با حرکت مناسب انجام شود تا شکل ثبت شده دچار تغییر نشود.

پس از خارج کردن، قالب از نظر کیفیت بررسی می‌شود. جزئیات سطح دندان‌ها و قسمت‌هایی که برای ارزیابی وضعیت فک و دندان اهمیت دارند باید به شکل قابل قبول ثبت شده باشند. وجود حباب‌های بزرگ، پارگی، تغییر شکل ماده یا ثبت نشدن بخشی از دندان‌ها می‌تواند کیفیت قالب را کاهش دهد.

در چنین شرایطی ممکن است متخصص تشخیص دهد که قالب برای ادامه کار مناسب نیست و لازم باشد فرایند دوباره انجام شود.

ساخت مدل دندان ها بعد از قالب گیری

قالب گیری دندان برای ارتودنسی در تمامی موارد با تهیه مدل دندان‌ها ادامه پیدا می‌کند. پس از تایید قالب، اطلاعات ثبت شده می‌تواند برای ساخت مدل فیزیکی دندان‌ها به لابراتوار ارسال شود. در روش سنتی، این کار با ریختن ماده مخصوص مدل سازی، معمولا گچ دندانپزشکی، داخل قالب انجام می‌شود.

پس از سفت شدن ماده، قالب از روی مدل جدا می‌شود و یک نمونه فیزیکی از وضعیت دندان‌های بیمار به دست می‌آید. این مدل می‌تواند شکل قرارگیری دندان‌ها را خارج از دهان نشان دهد و برای بررسی‌های تخصصی یا بعضی مراحل آماده‌سازی درمان مورد استفاده قرار گیرد.

مدل ساخته شده همچنین امکان نگهداری و مقایسه وضعیت دندان‌ها در مراحل مختلف درمان را فراهم می‌کند و در صورت نیاز می‌توان از آن برای ساخت برخی تجهیزات ارتودنسی نیز استفاده کرد.

 

 

قالب گیری دیجیتال دندان برای ارتودنسی

قالب گیری دندان برای ارتودنسی تنها به روش سنتی محدود نمی‌شود و در بعضی کلینیک‌ها از اسکنر داخل دهانی برای ثبت دیجیتال وضعیت دندان‌ها استفاده می‌شود. در این روش، به جای قرار دادن ماده قالب گیری داخل تری، اسکنر در دهان حرکت داده می‌شود و اطلاعات مربوط به سطح دندان‌ها و بافت‌های مورد نیاز به صورت دیجیتال ثبت می‌شود. خروجی اسکن می‌تواند یک مدل سه‌بعدی دیجیتال از دندان‌ها باشد که روی سیستم قابل مشاهده و بررسی است. این روش در بعضی مراکز به دلیل حذف ماده قالب گیری و کاهش زمان مورد نیاز برای تهیه مدل مورد توجه قرار گرفته است.

با این حال، استفاده از اسکن دیجیتال شرط لازم برای انجام ارتودنسی نیست. بسیاری از درمان‌های ارتودنسی با قالب گیری سنتی نیز به شکل مناسب انجام می‌شوند و متخصص می‌تواند بر اساس امکانات مرکز، شرایط بیمار و نیاز درمانی، روش مناسب را انتخاب کند.

مزایای اسکن دیجیتال نسبت به قالب گیری سنتی

قالب گیری دندان برای ارتودنسی به روش دیجیتال می‌تواند تجربه متفاوتی نسبت به روش سنتی برای بیمار ایجاد کند. در اسکن دیجیتال، ماده قالب گیری و تری که برای چند لحظه داخل دهان باقی می‌ماند استفاده نمی‌شود و همین موضوع برای افرادی که با قرار گرفتن تری در دهان احساس ناراحتی یا تهوع دارند، می‌تواند یک مزیت مهم باشد.

اطلاعات به دست آمده نیز به صورت فایل دیجیتال ذخیره می‌شود و امکان مشاهده مدل سه‌بعدی روی نمایشگر وجود دارد. این فایل را می‌توان در صورت نیاز برای بررسی‌های بعدی یا برخی مراحل ساخت تجهیزات به کار گرفت و دیگر نیازی به نگهداری فیزیکی قالب برای دسترسی به اطلاعات وجود ندارد.

با وجود این مزایا، اسکن دیجیتال لزوما به معنی نتیجه بهتر درمان ارتودنسی نیست. کیفیت کار بیشتر به دقت ثبت اطلاعات، مهارت متخصص و استفاده درست از داده‌ها بستگی دارد و قالب گیری سنتی نیز در صورت اجرای صحیح می‌تواند اطلاعات مورد نیاز درمان را فراهم کند.

 

 

قالب گیری ارتودنسی درد دارد؟

قالب گیری دندان برای ارتودنسی درد ایجاد نمی‌کند و در این فرایند معمولا هیچ اقدام تهاجمی روی دندان یا لثه انجام نمی‌شود. ماده قالب گیری تنها برای مدت کوتاهی روی دندان‌ها قرار می‌گیرد و پس از سفت شدن، همراه با تری از دهان خارج می‌شود.

با این حال، احساس راحتی با درد تفاوت دارد. تری قالب گیری نسبت به فضای معمول داخل دهان اندازه بزرگی دارد و قرار گرفتن آن در دهان می‌تواند برای بعضی افراد ناخوشایند باشد. ممکن است احساس فشار، پر بودن دهان یا دشواری موقت در بستن دهان و بلع ایجاد شود. این حالت معمولا با خارج شدن تری برطرف می‌شود و نباید با درد دندان یا لثه اشتباه گرفته شود.

قالب گیری دندان برای ارتودنسی در تهرانسر

برای قالب گیری ارتودنسی در تهرانسر، انتخاب مرکزی که انجام این مرحله را با دقت و توسط افراد متخصص انجام دهد اهمیت زیادی دارد. کلینیک دندانپزشکی سپیتا یکی از مجموعه های است که دارای بخش تخصصی درمان های ارتودنسی بوده و با همکاری برترین متخصصین ارتودنسی نسبت به ارائه خدمات به مراجعین محترم اقدام می نماید.

این مرکز درمان های ارتودنسی در تهرانسر را با حضور متخصصین و فراهم کردن با کیفیت خدمات تخصصی دندانپزشکی من جمله قالب گیری ارتودنسی انجام می‌دهد. در این کلینیک، قالب گیری و فرایند انتخاب تری، آماده سازی ماده، قرار دادن صحیح قالب و بررسی نتیجه با توجه به جزییات انجام می‌شود تا قالب تهیه شده اطلاعات قابل استفاده‌ای برای متخصص فراهم کند.

حضور متخصصین با تجربه در این فرایند به ویژه برای بیمارانی که تجربه خوبی از قالب گیری نداشته‌اند، اهمیت دارد. توضیح روند کار پیش از شروع، توجه به شرایط بیمار و بررسی قالب پس از خارج کردن آن، بخشی از مراحلی است که می‌تواند کیفیت این فرایند را بهتر کند. کلینیک سپیتا با تکیه بر تیم تخصصی خود، این مرحله را در مسیر بررسی و برنامه‌ریزی درمان ارتودنسی دنبال می‌کند.

حالت تهوع هنگام قالب گیری دندان برای ارتودنسی

حالت تهوع هنگام قالب گیری دندان برای ارتودنسی در بعضی افراد ایجاد می‌شود و یکی از دلایل آن می‌تواند نزدیک شدن ماده قالب گیری به بخش انتهایی دهان باشد. این حالت در قالب گیری فک بالا بیشتر دیده می‌شود، چون تری و ماده قالب گیری می‌توانند ناحیه نزدیک حلق را تحریک کنند.

البته همیشه خود ماده قالب گیری عامل اصلی نیست. بعضی افراد رفلکس گگ فعال‌تری دارند و حتی قرار گرفتن تری خالی داخل دهان نیز می‌تواند این واکنش را ایجاد کند. در چنین شرایطی اضطراب و تمرکز بیش از حد روی احساس داخل دهان هم ممکن است حالت تهوع را شدیدتر کند.

برای کنترل این حالت، بهتر است بیمار پیش از شروع، موضوع را به دندانپزشک اطلاع دهد تا متخصص بتواند شرایط را متناسب با وضعیت او مدیریت کند. هنگام قالب گیری نیز پرت کردن حواس می‌تواند کمک‌کننده باشد. برای نمونه، بیمار می‌تواند یکی از پاهای خود را کمی بالا بیاورد و آن را مرتب جابه‌جا کند تا تمرکز ذهن از ناحیه دهان فاصله بگیرد. چرخاندن آب سرد در دهان نیز در برخی افراد می‌تواند به کاهش احساس تهوع کمک کند.

مهم است که بیمار در صورت احساس شدید تهوع، بدون اطلاع متخصص تری را جابه‌جا نکند. دندانپزشک می‌تواند با خارج کردن سریع قالب یا تغییر روش قرار دادن تری، شرایط را کنترل کند.

قالب گیری ارتودنسی چقدر طول میکشد؟

مدت زمان قالب گیری دندان برای ارتودنسی به شرایط بیمار و نحوه انجام کار بستگی دارد، اما در حالت معمول فرایند خیلی طولانی نیست. خود مرحله قالب گیری معمولا در کمتر از ۱۰ دقیقه انجام می‌شود و تری نیز حدود ۲ تا ۵ دقیقه داخل دهان باقی می‌ماند. انتخاب تری مناسب، آماده کردن ماده قالب گیری و خارج کردن آن نیز زمان زیادی نمی‌گیرد و در مجموع، در یک شرایط معمول ممکن است کل فرایند حتی به ۱۰ دقیقه هم نرسد.

البته این زمان برای همه افراد یکسان نیست. همکاری نکردن بیمار یا ایجاد حالت تهوع نیز می‌تواند فرایند را طولانی‌تر کند. گاهی نیز قالب اول کیفیت لازم را ندارد و متخصص باید دوباره قالب گیری را انجام دهد. در چنین شرایطی ممکن است زمان مراجعه به حدود ۲۰ دقیقه یا حتی نیم ساعت برسد.

 

 

قالب گیری ارتودنسی برای کودکان

قالب گیری دندان برای ارتودنسی در کودکان از نظر اصل کار تفاوت زیادی با بزرگسالان ندارد، اما شرایط انجام آن می‌تواند متفاوت باشد. به دلیل اندازه کوچک‌تر فک و دهان کودکان، معمولا از تری‌هایی با ابعاد کوچک‌تر استفاده می‌شود تا قرار دادن آن داخل دهان راحت‌تر باشد و نواحی مورد نیاز را به خوبی پوشش دهد.

عامل مهم دیگر، میزان همکاری کودک در درمان ارتودنسی کودکان است. کودک ممکن است با قرار گرفتن تری در دهان احساس ناآشنایی کند یا به دلیل نگرانی، نتواند برای چند دقیقه وضعیت مورد نیاز را حفظ کند. به همین دلیل، مهارت دندانپزشک در کنترل رفتاری و ایجاد ارتباط مناسب با کودک اهمیت زیادی دارد. توضیح ساده و قابل فهم، حفظ آرامش و انجام سریع و دقیق مراحل می‌تواند تجربه قالب گیری را برای کودک قابل تحمل‌تر کند.

قالب گیری ارتودنسی در بزرگسالان

قالب گیری دندان برای ارتودنسی در بزرگسالان معمولا بدون تفاوت خاصی نسبت به روند استاندارد انجام می‌شود و انتخاب تری بر اساس اندازه و فرم فک بیمار صورت می‌گیرد. بیشتر بزرگسالان می‌توانند دستورهای دندانپزشک را به خوبی دنبال کنند و همین موضوع باعث می‌شود مراحل کار در مدت کوتاهی انجام شود.

متخصص ارتودنسی با توجه به شرایط دهان، تری مناسب را انتخاب می‌کند و هنگام قرار دادن آن تلاش می‌کند تمام نواحی مورد نیاز به شکل مناسبی ثبت شوند. برای فردی که اضطراب دندانپزشکی دارد یا قبلا هنگام قالب گیری احساس تهوع داشته، بهتر است این موضوع پیش از شروع کار مطرح شود. اطلاع از این شرایط به دندانپزشک زیبایی کمک می‌کند روند کار را متناسب با وضعیت بیمار پیش ببرد.

 

 

هزینه قالب گیری دندان برای ارتودنسی

هزینه قالب گیری دندان برای ارتودنسی معمولا به صورت یک خدمت جداگانه از هزینه اصلی درمان محاسبه نمی‌شود. در بسیاری از مراکز، هزینه مربوط به قالب گیری در هزینه ارتودنسی دندان در نظر گرفته شده و بیمار مبلغ جداگانه‌ای برای انجام این مرحله پرداخت نمی‌کند.

 

 

تفاوت قالب گیری دندان با عکس رادیوگرافی ارتودنسی

قالب گیری دندان برای ارتودنسی و رادیوگرافی دو روش متفاوت برای شناخت وضعیت دهان و فک هستند و اطلاعات یکسانی در اختیار متخصص قرار نمی‌دهند. قالب بیشتر وضعیت قابل مشاهده دندان‌ها، فرم قوس‌های دندانی و نحوه قرارگیری دندان‌های دو فک نسبت به یکدیگر را نشان می‌دهد و یک مدل از وضعیت دهان در اختیار ارتودنتیست قرار می‌دهد.

در مقابل، تصاویر رادیوگرافی اطلاعاتی را در اختیار متخصص قرار می‌دهند که با مشاهده مستقیم دندان‌ها قابل بررسی نیست. برای نمونه، رادیوگرافی سفالومتری امکان بررسی روابط فکی، زوایای فک و موقعیت دندان‌ها نسبت به ساختارهای فکی و صورت را فراهم می‌کند. متخصص می‌تواند از این اندازه‌گیری‌ها برای ارزیابی دقیق‌تر رشد فک و طراحی مسیر درمان استفاده کند.

به همین دلیل، قالب و رادیوگرافی جایگزین یکدیگر نیستند. هر کدام بخشی متفاوت از وضعیت بیمار را نشان می‌دهند و در بسیاری از برنامه‌های ارتودنسی، اطلاعات حاصل از این دو در کنار معاینه بالینی برای رسیدن به یک ارزیابی کامل‌تر استفاده می‌شود.

 

 

قالب بعد از ارتودنسی برای چه استفاده می شود؟

قالب بعد از ارتودنسی بیشتر برای ساخت ریتینر مورد استفاده قرار می‌گیرد. پس از پایان حرکت دادن دندان‌ها، لازم است موقعیت جدید آن‌ها تا حد امکان حفظ شود تا احتمال برگشت دندان‌ها کاهش پیدا کند. ریتینر یکی از ابزارهایی است که برای همین مرحله طراحی می‌شود.

برای ساخت ریتینر، باید شکل دندان‌ها در موقعیت جدید به دقت ثبت شود. قالب تهیه شده از دندان‌های بیمار می‌تواند به لابراتوار کمک کند تا وسیله‌ای متناسب با وضعیت جدید دندان‌ها ساخته شود. نوع ریتینر و روش تهیه آن به طرح درمان و تشخیص متخصص بستگی دارد و ممکن است برای بعضی بیماران از روش‌ها یا تجهیزات متفاوتی استفاده شود.

سوالات متداول قالب گیری دندان برای ارتودنسی

آیا قبل از قالب گیری ارتودنسی باید ناشتا بود؟

خیر. برای قالب گیری ارتودنسی به طور معمول نیازی به ناشتا بودن نیست. بهتر است بیمار پیش از مراجعه غذای سنگین مصرف نکند و دهان خود را تمیز نگه دارد تا انجام فرایند راحت‌تر باشد.

آیا دندان های پوسیده یا خراب مانع قالب گیری ارتودنسی می شوند؟

خیر، وجود دندان پوسیده به خودی خود مانع قالب گیری نیست. حتی ممکن است متخصص پیش از تصمیم گیری درباره درمان، وضعیت همین دندان‌ها را نیز در ارزیابی کلی بیمار در نظر بگیرد.

آیا برای ارتودنسی باید از هر دو فک قالب گرفت؟

در بسیاری از موارد بله، چون ارتودنتیست باید نحوه قرار گرفتن دندان‌های فک بالا و پایین نسبت به یکدیگر را بررسی کند. ثبت هر دو فک اطلاعات کامل‌تری درباره رابطه دندان‌ها و قوس‌های فکی فراهم می‌کند.

آیا بعد از قالب گیری می توان بلافاصله ارتودنسی را شروع کرد؟

تهیه قالب به معنی آماده بودن فوری شرایط برای نصب ارتودنسی نیست. ابتدا متخصص باید اطلاعات قالب، معاینه، تصاویر رادیوگرافی و سایر بررسی‌های لازم را ارزیابی کند و طرح درمان را مشخص کند.

قالب گیری ارتودنسی دیجیتال بهتر است یا سنتی؟

هر دو روش می‌توانند اطلاعات مورد نیاز برای ارتودنسی را فراهم کنند و انتخاب میان آن‌ها به امکانات کلینیک، شرایط بیمار و هدف از ثبت اطلاعات بستگی دارد. اسکن دیجیتال برای بعضی بیماران راحت‌تر است و مدل را به صورت فایل سه‌بعدی ذخیره می‌کند، در حالی که قالب سنتی نیز در صورت اجرای دقیق، اطلاعات مناسبی در اختیار متخصص قرار می‌دهد.

آیا برای ارتودنسی دندان شیری هم قالب گیری انجام می شود؟

بله، در صورت نیاز می‌توان از دندان‌های شیری نیز قالب تهیه کرد. در کودکان، قالب می‌تواند برای ارزیابی وضعیت دندان‌ها و قوس فکی یا برنامه‌ریزی برخی درمان‌های ارتودنسی و وسایل مورد نیاز استفاده شود.

آیا قبل از قالب گیری ارتودنسی باید مسواک زد؟

بهتر است پیش از مراجعه مسواک زده شود تا بقایای غذا روی دندان‌ها وجود نداشته باشد. با این حال، مسواک نزدن باعث نمی‌شود امکان قالب گیری از بین برود. رعایت بهداشت دهان پیش از مراجعه بیشتر برای تمیز بودن سطح دندان‌ها و راحت‌تر شدن روند کار توصیه می‌شود.

انواع قالب ارتودنسی چیست؟

قالب‌های مورد استفاده در ارتودنسی را می‌توان از نظر روش تهیه به دو گروه اصلی قالب سنتی و قالب دیجیتال تقسیم کرد.

جمع بندی

قالب گیری دندان برای ارتودنسی فقط ثبت شکل دندان‌ها نیست؛ این فرایند می‌تواند بخشی از اطلاعات مورد نیاز متخصص برای شناخت وضعیت دندان‌ها، طراحی درمان و آماده‌سازی تجهیزات ارتودنسی را فراهم کند. روش سنتی با وجود قدمت بیشتر همچنان کاربرد گسترده‌ای دارد و در صورت اجرای دقیق، می‌تواند نتیجه قابل اعتمادی ارائه دهد.

روش دیجیتال نیز با حذف ماده قالب گیری، تجربه متفاوتی برای بیمار ایجاد می‌کند و امکان ذخیره اطلاعات به صورت فایل سه‌بعدی را فراهم می‌سازد. در نهایت، انتخاب روش قالب گیری باید با توجه به شرایط بیمار و نیاز درمان انجام شود. آنچه بیش از نوع قالب اهمیت دارد، ثبت درست جزئیات و استفاده صحیح از اطلاعات به دست آمده در مسیر درمان است.