کاشت ایمپلنت در تهران (عکس ایمپلنت دندان قبل و بعد )

ایمپلنت دندان یکی از موثرترین و پیشرفته‌ترین روش‌های جایگزینی دندان‌های از دست‌رفته محسوب می‌شود. اگر شما نیز به دلایل مختلفی مانند پوسیدگی شدید، ضربه یا بیماری‌های لثه، یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اید، احتمالا به‌دنبال راهکاری هستید که هم زیبایی و هم کارایی دندان‌های طبیعی را بازگرداند. امروزه با پیشرفت تکنولوژی در حوزه دندانپزشکی، کاشت دندان با ایمپلنت توانسته است نیاز بسیاری از افراد را برطرف کند. به ویژه برای ساکنان پایتخت، گزینه‌های متعددی برای کاشت دندان در تهران وجود دارد که انتخاب را آسان‌تر می‌کند.

در این مقاله قصد داریم تمام جنبه‌های مرتبط با ایمپلنت دندان را از تعریف و ساختار گرفته تا مراحل انجام، مزایا، معایب و مراقبت‌های پس از آن به طور کامل بررسی کنیم و یکی از گزینه های مطرح انجام ایمپلنت تهرانسر را به شما معرفی کنیم.

ایمپلنت دندان چیست؟

پایه ایمپلنت دندان از جنس مواد زیست‌سازگار است که درون استخوان فک قرار می‌گیرد و نقش ریشه دندان را ایفا می‌کند. پس از قرارگیری این پایه در استخوان، فرآیندی به نام استئواینتگریشن یا ادغام استخوانی رخ می‌دهد که طی آن استخوان فک به تدریج با سطح ایمپلنت یکی می‌شود و آن را محکم در جای خود نگه می‌دارد. سپس روی این پایه، یک روکش نصب می‌شود که از نظر ظاهری و عملکردی شباهت زیادی به دندان طبیعی دارد. به بیان ساده‌تر، ایمپلنت دندان یک جایگزین دائمی و مقاوم برای دندان‌های از دست‌رفته است که نه تنها زیبایی لبخند را بازمی‌گرداند، بلکه از تحلیل رفتن استخوان فک نیز جلوگیری خواهد کرد.

عکس ایمپلنت دندان قبل و بعد

 

جهت رزرو نوبت معاینه، فرم زیر را تکمیل نمایید.

 

ساختار ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان از سه بخش اصلی تشکیل شده است که هرکدام نقش مشخصی در عملکرد نهایی آن دارند:

• فیکسچر یا پایه ایمپلنت: این بخش همان قطعه‌ای است که درون استخوان فک کاشته می‌شود. فیکسچر معمولا با سطوح رزوه‌دار طراحی می‌شود تا سطح تماس بیشتری با استخوان داشته باشد و فرآیند ادغام استخوانی را تسهیل کند. جنس آن اغلب از تیتانیوم یا آلیاژهای مقاوم و زیست‌سازگار است.
• اباتمنت: قطعه کوچکی است که روی فیکسچر نصب می‌شود و نقش رابط بین پایه ایمپلنت و روکش نهایی را دارد. اباتمنت معمولا از جنس تیتانیوم، زیرکونیا یا استیل ضدزنگ ساخته می‌شود و وظیفه آن ایجاد اتصال محکم و پایدار بین دو بخش دیگر است.
• روکش ایمپلنت: بخش قابل مشاهده ایمپلنت است که شبیه به تاج دندان طبیعی طراحی می‌شود. روکش می‌تواند از مواد مختلفی مانند پرسلن، زیرکونیا یا ترکیب فلز و سرامیک ساخته شود. انتخاب جنس روکش به عواملی مانند موقعیت دندان در دهان، نیازهای زیبایی و بودجه بیمار بستگی دارد.

جنس مواد ایمپلنت چیست؟

مواد به کار رفته در ایمپلنت دندان به دو بخش اصلی تقسیم می‌شوند؛ پایه و روکش.

پایه ایمپلنت معمولا از تیتانیوم یا آلیاژهای تیتانیومی ساخته می‌شود. دلیل انتخاب تیتانیوم، زیست‌سازگاری بالا، مقاومت عالی در برابر خوردگی و توانایی ایجاد پیوند محکم با استخوان فک است. در سال‌های اخیر، ایمپلنت‌های زیرکونیایی نیز وارد بازار شده‌اند که برای افرادی که به فلزات حساسیت دارند، گزینه مناسبی محسوب می‌شوند. در مقابل روکش ایمپلنت بسته به نیاز و موقعیت دندان، انواع مختلفی دارد:

• روکش تمام فلزی: این نوع بسیار مقاوم است و برای دندان‌های عقبی که فشار جویدن بیشتری تحمل می‌کنند، مناسب است. اما از نظر زیبایی در رتبه پایین‌تری قرار دارد.
• روکش تمام سرامیک: از موادی مانند زیرکونیا یا لیتیوم دی‌سیلیکات ساخته می‌شود. این روکش‌ها از نظر ظاهری بسیار شبیه به دندان طبیعی هستند و برای دندان‌های جلویی که زیبایی اهمیت بیشتری دارد، انتخاب ایده‌آلی به‌شمار می‌روند.
• روکش PFM: ترکیبی از یک فریم فلزی در داخل و لایه‌ای از پرسلن در خارج آن است. این نوع هم مقاومت خوبی دارد و هم ظاهر نسبتا طبیعی‌تری نسبت به روکش تمام فلزی ارائه می‌دهد.

مراحل ایمپلنت دندان تصویری

فرآیند کاشت دندان معمولا در چند مرحله مشخص انجام می‌شود که هرکدام زمان و دقت خاص خود را می‌طلبد. در ادامه مراحل اصلی این فرآیند را به ترتیب توضیح می‌دهیم:

1. مشاوره و ارزیابی اولیه: در این مرحله، دندانپزشک با معاینه بالینی و تصویربرداری‌هایی مانند رادیوگرافی پانورامیک یا CBCT، وضعیت استخوان فک، لثه و سلامت عمومی دهان شما را بررسی می‌کند. همچنین درباره سوابق پزشکی، داروهای مصرفی و انتظارات شما گفت‌وگو خواهد شد.
2. آماده‌سازی و درمان‌های پیشین: در صورت نیاز، اقداماتی مانند کشیدن دندان آسیب‌دیده، درمان عفونت لثه، پیوند استخوان یا سینوس لیفت انجام خواهد شد تا بستر مناسبی برای کاشت ایمپلنت فراهم شود.
3. کاشت پایه ایمپلنت: تحت بی‌حسی موضعی، دندانپزشک لثه را برش می‌دهد و پایه ایمپلنت را درون استخوان فک قرار می‌دهد. سپس لثه بخیه زده می‌شود و فرآیند بهبود آغاز می‌گردد. البته این مرحله بسته به نوع روش کاشت آن می‌تواند متفاوت باشد. یعنی حتی گاهی نیاز به برش لثه نخواهد بود.
4. دوره بهبود و استئواینتگریشن: این مرحله غالبا بین ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد. در این مدت، استخوان فک به تدریج با سطح ایمپلنت ادغام می‌شود و آن را محکم در جای خود تثبیت می‌کند.
5. نصب اباتمنت: پس از اطمینان از پیوند موفق، اباتمنت روی پایه ایمپلنت نصب خواهد شد. دقت کنید که زمان قراردهی اباتمنت در هر روش با دیگری متفاوت است.
6. قالب‌گیری و ساخت روکش: پس از بهبود لثه، قالب‌گیری از دهان انجام می‌شود و روکش نهایی در لابراتوار ساخته می‌شود. جنس و رنگ روکش متناسب با دندان‌های مجاور انتخاب می‌شود.
7. نصب روکش نهایی: در جلسه پایانی، روکش ساخته شده روی اباتمنت قرار داده می‌شود و با سمان مخصوص یا پیچ محکم خواهد شد. پس از این مرحله، ایمپلنت شما کاملا آماده استفاده خواهد بود.

 

 

انواع روش های ایمپلنت دندان

روش‌های مختلفی برای کاشت دندان در تهران وجود دارد:

ایمپلنت فوری

ایمپلنت دندان فوری روشی است که در آن، پایه ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان آسیب‌دیده در همان حفره خالی قرار می‌گیرد. به این ترتیب، نیازی به انتظار چندماهه برای بهبود محل کشیدن دندان نیست و فرآیند درمان در یک جلسه انجام می‌شود. مزیت اصلی این روش کاهش زمان کلی درمان و حفظ بافت استخوان و لثه در محل کشیدن دندان است. با این حال، ایمپلنت فوری برای همه افراد مناسب نیست. این روش به شرایط نسبتا ایده‌آلی نیاز دارد؛ از جمله سلامت کافی استخوان فک، عدم وجود عفونت فعال در محل و ثبات اولیه مناسب پایه ایمپلنت. دندانپزشک پس از بررسی دقیق شرایط شما تشخیص می‌دهد که آیا کاندید مناسبی برای این روش هستید یا خیر.

ایمپلنت دندان تک مرحله ای

در روش ایمپلنت تک مرحله‌ای، پایه ایمپلنت و اباتمنت در یک جلسه جراحی و به طور همزمان درون استخوان فک قرار می‌گیرند. یعنی دیگر بعدا نیازی به جراحی مجدد برای قراردهی اباتمنت نخواهد بود. دقت کنید که ایمپلنت فوری نیز نوعی ایمپلنت تک مرحله‌ای است. با این تفاوت که در روش تک مرحله‌ای، بلافاصله بعد از کشیدن پایه درون استخوان فک قرار نمی‌گیرد.

مزیت اصلی آن کاهش یک مرحله جراحی و کوتاه‌تر شدن زمان کلی درمان است. با این حال، انتخاب این روش به تشخیص دندانپزشک و بر اساس شرایط فردی بیمار انجام می‌شود.

 

 

ایمپلنت دندان دو مرحله ‌ای

در روش دو مرحله‌ای، فرآیند کاشت ایمپلنت در دو جلسه مجزا انجام می‌شود. در مرحله اول، پایه ایمپلنت درون استخوان فک قرار داده می‌شود و یک قطعه کوچک به نام هیلینگ روی آن نصب خواهد شد.

پس از گذشت چند ماه که فرآیند استئواینتگریشن با ایمپلنت به طور کامل انجام شد، مرحله دوم آغاز می‌شود. در این مرحله، هیلینگ برداشته می‌شود و اباتمنت روی پایه ایمپلنت نصب خواهد شد. سپس روکش نهایی روی آن قرار می‌گیرد. این روش به دلیل ایجاد شرایط بهتر برای پیوند استخوان و کاهش فشار اولیه روی ایمپلنت، برای مواردی که استخوان فک کیفیت پایین‌تری دارد، انتخاب مناسبی است.

روش ایمپلنت دندان All-on-4

روش All-on-4 یک تکنیک پیشرفته برای بازسازی کامل یک فک با استفاده از تنها چهار پایه ایمپلنت است. در این روش، دو ایمپلنت در بخش جلویی فک و دو ایمپلنت در بخش عقبی قرار می‌گیرند. پس از کاشت چهار پایه، یک پروتز کامل دندانی ساخته می‌شود و روی آن‌ها نصب خواهد شد.

مزیت اصلی این روش این است هزینه جایگزینی تعداد زیادی از دندان‌ها بسیار کمتر خواهد شد. در حقیقت صرفا نیاز به 4 پایه برای کاشت دندان‌ها خواهد بود.

ایمپلنت دندان ساب پریوستئال

ایمپلنت ساب پریوستئال روشی است که برای بیمارانی طراحی شده که استخوان فک آن‌ها به شدت تحلیل رفته و امکان کاشت ایمپلنت درون استخوان وجود ندارد. در این شرایط، حتی روش‌های پیوند استخوان نیز ممکن است پاسخگو نباشند یا نیاز به جراحی‌های بسیار سنگین و پرهزینه داشته باشند. در روش ساب پریوستئال، به جای قرار دادن پایه ایمپلنت درون استخوان، یک قاب فلزی مخصوص که از جنس تیتانیوم ساخته شده است، مستقیما روی سطح استخوان فک و زیر بافت لثه قرار می‌گیرد. این ایمپلنت با استفاده از پیچ‌های کوچک به استخوان فک محکم می‌شود و نیازی به ادغام با استخوان ندارد.

پس از این مرحله، بخش‌هایی از آن از سطح لثه بیرون می‌ماند که اباتمنت و روکش نهایی روی آن نصب می‌شود. یکی از مزایای مهم این روش این است که در بسیاری از موارد، می‌توان پروتز نهایی را در همان روز جراحی روی ایمپلنت قرار داد و بیمار نیازی به دوره انتظار طولانی ندارد. دقت کنید که این تکنیک نیاز به پیوندهای استخوانی سنگین را از بین برده است و برای افراد مسن گزینه نسبتا خوبی خواهد بود.

ایمپلنت دندان اندوستئال

ایمپلنت اندوستئال رایج‌ترین و پرکاربردترین نوع ایمپلنت دندان است که امروزه در سراسر جهان استفاده می‌شود. در این روش، پایه ایمپلنت که معمولا به شکل پیچ طراحی شده، مستقیما درون استخوان فک قرار می‌گیرد. پس از کاشت، فرآیند استئواینتگریشن آغاز می‌شود و استخوان فک به تدریج با سطح ایمپلنت پیوند می‌خورد و آن را محکم در جای خود تثبیت می‌کند. در واقع بسیاری از روش‌هایی پیش‌تر بررسی کردیم، از ایمپلنت فوری، تک مرحله‌ای و حتی دو مرحله‌ای، در این دسته قرار می‌گیرند. اگر کاشت دندان با این روش امکان‌پذیر نباشد، آن وقت دندانپزشک به سراغ نوع ساب پریوستئال خواهد رفت.

 

 

ایمپلنت دندان برای چه کسانی مناسب است؟

ایمپلنت دندان برای طیف وسیعی از افراد گزینه مناسبی محسوب می‌شود:

• افرادی که یک یا چند دندان خود را از دست داده‌اند: چه یک دندان و چه تمام دندان‌های یک فک، ایمپلنت می‌تواند جایگزین مناسبی باشد.
• افرادی که استخوان فک کافی و سالم دارند: وجود تراکم و حجم استخوانی مناسب برای قرارگیری و تثبیت پایه ایمپلنت ضروری است.
• افرادی که سلامت عمومی خوبی دارند: بیماری‌های کنترل نشده می‌توانند روند بهبود را مختل کنند. اما افراد سالم معمولا کاندیدای مناسبی هستند.
• افرادی که بهداشت دهان و دندان را رعایت می‌کنند: مسواک زدن منظم، استفاده از نخ دندان و مراجعه دوره‌ای به دندانپزشک برای موفقیت طولانی‌مدت ایمپلنت ضروری است.
• افرادی که به دنبال راهکاری دائمی و بادوام هستند: ایمپلنت در مقایسه با بریج یا دندان مصنوعی متحرک، طول عمر بیشتری دارد و نیاز به تعویض مکرر نخواهد داشت.
• افرادی که تمایل به حفظ استخوان فک خود دارند: ایمپلنت از تحلیل رفتن استخوان در محل دندان از دست‌رفته جلوگیری می‌کند. مثلا برای افراد جوان، گزینه بسیار خوبی است تا در این سن کم استخوان فرد تحلیل نرود.

ایمپلنت دندان برای چه کسانی مناسب نیست؟

برخی شرایط و بیماری‌ها ممکن است فرد را از کاندیدای مناسب بودن برای ایمپلنت دندان خارج کند یا نیاز به اقدامات احتیاطی ویژه داشته باشد:

• افرادی که استخوان فک کافی ندارند: تحلیل شدید استخوان ممکن است امکان کاشت ایمپلنت را فراهم نکند، مگر اینکه ابتدا پیوند استخوان انجام شود. البته در مواردی می‌توان به سراغ روش‌های خاصی از ایمپلنت مثل ساب پریوستئال رفت.
• افراد مبتلا به بیماری‌ های زمینه‌ ای کنترل نشده: دیابت کنترل نشده، فشار خون بالا یا بیماری‌های خودایمنی فعال می‌توانند روند بهبود را مختل کرده و خطر شکست ایمپلنت را افزایش دهند.
• افرادی که تحت پرتودرمانی در ناحیه سر و گردن قرار گرفته‌اند: پرتودرمانی می‌تواند به بافت استخوان آسیب برساند و توانایی آن برای پیوند با ایمپلنت را کاهش دهد.
• افراد سیگاری شدید: استعمال زیاد دخانیات جریان خون در لثه و استخوان را کاهش می‌دهد و احتمال شکست ایمپلنت را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.
• افرادی که داروهای خاصی مصرف می‌کنند: داروهایی مانند بیس‌فسفونات‌ها (مورد استفاده در پوکی استخوان) می‌توانند روند ترمیم استخوان را تحت تاثیر قرار دهند. همچنین داروهای ضد انعقاد نیز می‌توانند جراحی را در مواردی غیر قابل انجام کنند.
• افرادی که بهداشت دهان مناسبی ندارند: عدم رعایت بهداشت دهان و دندان خطر عفونت و التهاب در اطراف ایمپلنت را افزایش می‌دهد.
• نوجوانان و کودکان در حال رشد: تا زمانی که رشد استخوانی فک کامل نشده است، کاشت ایمپلنت توصیه نمی‌شود.

 

 

درمان های مورد نیاز پیش از کاشت ایمپلنت دندان

پیش از آنکه فرآیند کاشت دندان آغاز شود، گاهی لازم است اقدامات مقدماتی انجام گیرد تا بستر مناسبی برای قرارگیری پایه ایمپلنت فراهم شود. این درمان‌ها بسته به شرایط دهان و استخوان فک هر فرد متفاوت خواهد بود:

• پیوند استخوان: اگر استخوان فک شما حجم یا تراکم کافی برای نگهداشتن ایمپلنت را نداشته باشد، دندانپزشک ممکن است با استفاده از پودر استخوان یا استخوان گرفته شده از بخش دیگری از بدن شما، ناحیه مورد نظر را تقویت کند. این کار باعث ایجاد پایه محکم‌تری برای ایمپلنت می‌شود.
• سینوس لیفت: این روش مخصوص فک بالا است. گاهی حفره سینوس به دلیل تحلیل استخوان به پایین آمده و فضای کافی برای کاشت ایمپلنت باقی نگذاشته است. در سینوس لیفت، غشای سینوس به سمت بالا جابجا می‌شود و فضای خالی با مواد استخوانی پر خواهد شد.
• درمان عفونت لثه یا پریودنتیت: وجود التهاب یا عفونت در لثه می‌تواند روند بهبود را مختل کند. پیش از کاشت ایمپلنت، باید این مشکلات درمان شوند.
• عصب کشی دندان کناری: در مواردی کیست یا عفونت دندان کناری، می‌تواند مشکلاتی برای ایمپلنت ایجاد کند. به همین علت پیش از درمان ممکن است نیاز به درمان ریشه آن باشد.

مزایای ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان مزایای متعددی دارد که آن را به یکی از محبوب‌ترین روش‌های جایگزینی دندان تبدیل کرده است:

1. روکش ایمپلنت دندان از نظر شکل، رنگ و اندازه شبیه به دندان طبیعی طراحی می‌شود و تفاوت آن با دندان‌های مجاور قابل تشخیص نیست.
2. پایه ایمپلنت مانند یک ریشه طبیعی عمل می‌کند و نیروی جویدن را به استخوان فک منتقل می‌کند. به همین دلیل، توانایی جویدن با آن تقریبا مشابه دندان طبیعی است.
3. پس از کشیدن دندان، استخوان فک در آن ناحیه به تدریج تحلیل می‌رود. ایمپلنت با تحریک استخوان، این فرآیند را متوقف می‌کند.
4. با رعایت بهداشت مناسب و مراقبت‌های دوره‌ای، ایمپلنت می‌تواند ده‌ها سال یا حتی تا پایان عمر دوام بیاورد.
5. در روش بریج، دندان‌های کناری تراشیده می‌شوند، اما ایمپلنت کاملا مستقل است و به دندان‌های مجاور آسیبی نمی‌رساند.
6. برخلاف دندان مصنوعی متحرک، ایمپلنت در جای خود ثابت است و هیچ گونه لغزش یا ناراحتی ایجاد نمی‌کند.

 

 

معایب ایمپلنت دندان

با وجود مزایای فراوان، ایمپلنت دندان معایبی نیز دارد که باید پیش از تصمیم‌گیری به آن‌ها توجه کرد:

• ایمپلنت دندان نسبت به روش‌هایی مانند بریج یا دندان مصنوعی متحرک هزینه بیشتری دارد.
• کاشت ایمپلنت یک عمل جراحی است که با عوارضی مانند عفونت، خونریزی یا آسیب به عصب‌های مجاور همراه است.
• فرآیند کامل ایمپلنت از مشاوره تا نصب روکش نهایی ممکن است چندین ماه طول بکشد. بنابراین پروسه نسبتا طولانی است.
• اگر استخوان فک کافی نباشد، نیاز به پیوند استخوان یا روش‌های تکمیلی دیگر خواهد بود که هزینه و زمان را افزایش می‌دهد.
• در موارد نادر، ایمپلنت ممکن است با استخوان پیوند نخورد یا دچار عفونت شود که در این صورت باید خارج گردد.

 

 

ایمپلنت دندان چقدر طول میکشد؟

مدت زمان کامل درمان ایمپلنت دندان به عوامل متعددی بستگی دارد و برای هر فرد متفاوت است. با این حال، می‌توان مراحل زمانی را به صورت کلی به شرح زیر دسته‌بندی کرد:

• مشاوره و برنامه‌ریزی: معمولا یک تا دو جلسه که هرکدام ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول می‌کشد. در این جلسات ارزیابی و تصویربرداری انجام می‌شود.
• درمان‌های پیشین (در صورت نیاز): اگر پیوند استخوان، سینوس لیفت یا کشیدن دندان لازم باشد، این مرحله بسته به نوع درمان بین ۳ تا ۹ ماه زمان می‌برد تا ناحیه بهبود یابد.
• کاشت پایه ایمپلنت: خود عمل جراحی معمولا بین 15 دقیقه تا ۲ ساعت طول می‌کشد؛ بسته به تعداد ایمپلنت‌ها و پیچیدگی کار.
• دوره بهبود و پیوند استخوان: این مرحله مهم‌ترین بخش زمانی است و معمولا بین ۳ تا ۶ ماه به طول می‌انجامد. در این مدت استخوان فک با ایمپلنت پیوند می‌خورد.
• نصب اباتمنت و قالب‌گیری: یک جلسه کوتاه حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه برای نصب اباتمنت و سپس یک جلسه دیگر برای قالب‌گیری نیاز خواهد بود.
• ساخت و نصب روکش نهایی: ساخت روکش در لابراتوار معمولا ۲ تا ۴ هفته زمان می‌برد. سپس در یک جلسه کوتاه روکش روی ایمپلنت نصب می‌شود.

طول عمر ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان در صورت مراقبت صحیح و رعایت بهداشت دهان، می‌تواند طول عمر بسیار بالایی داشته باشد. مطالعات نشان می‌دهد که میزان موفقیت ایمپلنت‌ها پس از ده سال حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد است و بسیاری از ایمپلنت‌ها بیش از ۲۰ تا ۲۵ سال یا حتی تا پایان عمر بیمار دوام می‌آورند.

البته این نکته را باید در نظر داشت که خود پایه ایمپلنت دندان معمولا ماندگاری بالایی دارد، اما روکش روی آن ممکن است پس از ۱۰ تا ۱۵ سال به دلیل سایش یا تغییر رنگ نیاز به تعویض پیدا کند. عواملی مانند رعایت بهداشت روزانه، مراجعه منظم به دندانپزشک، عدم استعمال دخانیات و کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت، تاثیر مستقیمی بر افزایش طول عمر ایمپلنت دارند.

سن مناسب ایمپلنت

ایمپلنت دندان محدودیت سنی خاصی ندارد و در صورت داشتن شرایط لازم، تقریبا در هر سنی قابل انجام است. با این حال، یک شرط اساسی وجود دارد؛ فرد باید به سن بلوغ استخوانی رسیده باشد. به همین دلیل، حداقل سن برای کاشت ایمپلنت معمولا ۱۸ سالگی در نظر گرفته می‌شود، زیرا پیش از آن استخوان فک هنوز در حال رشد است و کاشت ایمپلنت می‌تواند باعث ناهماهنگی در رشد دندان‌های مجاور شود.

در سنین بالا نیز ایمپلنت دندان قابل انجام است، اما باید توجه داشت که با افزایش سن، تراکم استخوان کاهش می‌یابد و سرعت بهبودی کندتر می‌شود. همچنین بیماری‌های مرتبط با سالمندی مانند پوکی استخوان یا دیابت می‌توانند شانس موفقیت را تحت تاثیر قرار دهند.

ایمپلنت دندان در تهرانسر

کلینیک سپیتا در تهرانسر یکی از مراکز معتبر برای انجام ایمپلنت دندان به شمار می‌رود. این کلینیک با بهره‌گیری از بهترین متخصصین و جراحان دهان و فک و صورت، خدمات باکیفیتی را به مراجعه‌کنندگان ارائه می‌دهد. آنچه کلینیک سپیتا را متمایز می‌کند، حضور متخصصینی است که عضو هیئت علمی دانشگاه‌های معتبر هستند و علاوه بر تجربه بالینی، دانش علمی به‌روزی در زمینه ایمپلنت دارند.

این متخصصین با استفاده از جدیدترین تکنیک‌ها و تجهیزات مدرن، درمان ایمپلنت و ایمپلنت دندان جلو را با بالاترین استانداردهای روز دنیا انجام می‌دهند. از مشاوره اولیه تا مراحل جراحی و نصب روکش نهایی، تمامی خدمات در محیطی حرفه‌ای و با رعایت کامل اصول بهداشتی صورت می‌گیرد. اگر ساکن تهرانسر یا مناطق اطراف هستید و به دنبال یک مرکز مطمئن برای ایمپلنت دندان می‌گردید، کلینیک سپیتا می‌تواند گزینه مناسبی برای شما باشد.

 

 

قیمت ایمپلنت دندان در سال 1405

هزینه ایمپلنت و کاشت دندان به عوامل متعددی بستگی دارد و نمی‌توان یک رقم دقیق برای آن تعیین کرد. مهم‌ترین عوامل تاثیرگذار بر هزینه عبارتند از برند و کشور سازنده ایمپلنت، تعداد ایمپلنت‌های مورد نیاز، نوع روکش انتخابی، نیاز به درمان‌های پیش از ایمپلنت و تخصص دندانپزشک. همچنین هزینه‌های جانبی مانند تصویربرداری و ویزیت نیز به هزینه نهایی اضافه می‌شود. به طور کلی، ایمپلنت دندان نسبت به روش‌های سنتی مانند بریج یا دندان مصنوعی هزینه اولیه بالاتری دارد. اما با توجه به طول عمر زیاد و مزایای بلندمدت آن، بسیاری از افراد آن را یک سرمایه‌گذاری مقرون‌به‌صرفه می‌دانند.

تفاوت ایمپلنت و دندان طبیعی

ایمپلنت دندان از بسیاری جهات به دندان طبیعی شباهت دارد، اما تفاوت‌های مهمی نیز بین آن‌ها وجود دارد. دندان طبیعی از سه لایه مینا، عاج و پالپ تشکیل شده و دارای عصب و رگ‌های خونی است که حس و تغذیه را فراهم می‌کنند. در مقابل، ایمپلنت یک پایه تیتانیومی است که هیچ عصب یا رگ خونی ندارد و به همین دلیل، هیچ حسی مانند سرما یا گرما را منتقل نمی‌کند.

از نظر ظاهری، روکش ایمپلنت می‌تواند بسیار شبیه به دندان طبیعی ساخته شود، اما مینای طبیعی درخشندگی و شفافیت خاص خود را دارد که بازتولید کامل آن دشوار است. از نظر عملکرد، ایمپلنت توانایی جویدن را تا حدود ۹۰ درصد دندان طبیعی بازمی‌گرداند. همچنین دندان طبیعی توسط الیاف پریودنتال به استخوان متصل است که خاصیت بالشتکی و ضربه‌گیری دارد، در حالی که ایمپلنت دندان مستقیما به استخوان چسبیده و فاقد این خاصیت است. به علاوه دندان طبیعی در برابر پوسیدگی آسیب‌پذیر است. در حالی که ایمپلنت هرگز پوسیده نمی‌شود، اما همچنان در معرض التهاب لثه و عفونت اطراف ایمپلنت قرار دارد.

جراحی ایمپلنت برای دیابتی ها

افراد مبتلا به دیابت می‌توانند کاندیدای مناسبی برای ایمپلنت دندان باشند، اما شرط اصلی آن کنترل دقیق قند خون است. اگر دیابت شما تحت کنترل باشد و سطح هموگلوبین A1C در محدوده قابل قبولی قرار داشته باشد، شانس موفقیت ایمپلنت تفاوت چندانی با افراد غیردیابتی نخواهد داشت. در این شرایط، روند بهبود و پیوند استخوان با ایمپلنت به خوبی انجام می‌شود. اما اگر دیابت کنترل نشده نبوده و قند خون به طور مداوم بالا باشد، چندین مشکل ایجاد می‌شود. سرعت بهبودی زخم کاهش می‌یابد، خطر عفونت افزایش پیدا می‌کند و فرآیند استئواینتگریشن یا پیوند استخوان با ایمپلنت با اختلال مواجه خواهد شد. در چنین مواردی، احتمال شکست ایمپلنت به شدت افزایش می‌یابد.

 

 

ایمپلنت دندان برای بیماران قلبی

بیماران قلبی نیاز به ارزیابی دقیق‌تری پیش از جراحی ایمپلنت دارند. اگر بیماری قلبی شما کنترل شده باشد و تحت نظر پزشک متخصص قلب باشید، معمولا می‌توان ایمپلنت را با رعایت نکات ایمنی انجام داد. اما اگر شرایط قلبی کنترل نشده باشد، مانند فشار خون بالا، نارسایی قلبی یا آریتمی‌های کنترل نشده، انجام هرگونه جراحی از جمله ایمپلنت می‌تواند خطرناک باشد.

یکی از نگرانی‌های اصلی در این بیماران، نیاز به تجویز آنتی‌بیوتیک پیش از جراحی برای پیشگیری از اندوکاردیت عفونی است، به ویژه در افرادی که دریچه مصنوعی قلب دارند یا سابقه اندوکاردیت داشته‌اند. همچنین داروهای رقیق‌کننده خون مانند وارفارین یا آسپرین می‌توانند خطر خونریزی حین و پس از جراحی را افزایش دهند. بنابراین، هماهنگی بین دندانپزشک و متخصص قلب پیش از هر اقدامی ضروری است.

ایمپلنت برای افراد سیگاری

سیگار کشیدن یکی از مهم‌ترین عوامل خطر برای شکست ایمپلنت دندان محسوب می‌شود. نیکوتین و سایر مواد شیمیایی موجود در سیگار باعث کاهش جریان خون در لثه و استخوان فک می‌شوند و این موضوع مستقیما بر روند بهبود و پیوند استخوان با ایمپلنت تاثیر منفی می‌گذارد.

در افراد سیگاری، میزان موفقیت ایمپلنت به طور قابل توجهی پایین‌تر از افراد غیرسیگاری است و خطر عوارضی مانند عفونت، التهاب لثه اطراف ایمپلنت و حتی از دست رفتن آن افزایش می‌یابد. اگر سیگاری هستید، بهترین راهکار ترک یا حداقل کاهش قابل توجه استعمال سیگار است. توصیه می‌شود حداقل دو هفته قبل و دو هفته بعد از جراحی سیگار نکشید تا شانس موفقیت افزایش یابد. همچنین پس از کاشت ایمپلنت، ادامه استعمال سیگار می‌تواند طول عمر ایمپلنت را به شدت کاهش دهد.

ایمپلنت دندان در بارداری

در دوران بارداری، انجام جراحی ایمپلنت دندان به طور کلی توصیه نمی‌شود؛ زیرا این درمان جزو اقدامات ضروری و اورژانسی محسوب نمی‌شود و می‌توان آن را به بعد از زایمان موکول کرد. دلیل اصلی این احتیاط، نیاز به بی‌حسی موضعی، احتمال استرس ناشی از جراحی و گاهی نیاز به مصرف داروهای مسکن یا آنتی‌بیوتیک است که ممکن است برای جنین خطراتی داشته باشد.

با این حال، اگر مراحل بعدی درمان مانند قالب‌گیری یا نصب روکش نهایی در دوران بارداری قرار بگیرد، معمولا انجام آن بلامانع است. به شرطی که در سه ماهه دوم بارداری انجام شود که کم‌خطرترین دوره محسوب می‌شود. اما نکته مهم این است که اگر برای تایید پیوند استخوان با ایمپلنت نیاز به تصویربرداری مانند CBCT باشد، بهتر است این کار به بعد از زایمان موکول شود تا جنین در معرض اشعه قرار نگیرد.

 

 

ایمپلنت دندان برای کودکان

کاشت دندان برای کودکان انجام نمی‌شود و این یک اصل پذیرفته شده در دندانپزشکی است. دلیل اصلی این است که استخوان فک کودکان تا حدود ۱۸ سالگی هنوز در حال رشد و تکامل است. اگر ایمپلنت در این سنین کاشته شود، با رشد فک، ایمپلنت در جای خود ثابت می‌ماند در حالی که دندان‌های مجاور به رشد خود ادامه می‌دهند. این ناهماهنگی باعث می‌شود ایمپلنت نسبت به دندان‌های دیگر کوتاه‌تر به نظر برسد و مشکلاتی در اکلوژن یا بایت ایجاد کند. در کودکانی که به هر دلیلی دندان خود را از دست می‌دهند، معمولا از روش‌های موقت مانند فضا نگهدار یا پروتزهای متحرک استفاده می‌شود تا زمانی که رشد استخوانی کامل شود.

مراقبت های بعد از ایمپلنت دندان

مراقبت صحیح پس از کاشت ایمپلنت نقش تعیین‌کننده‌ای در موفقیت طولانی مدت آن دارد. رعایت این نکات به شما کمک می‌کند تا ایمپلنت خود را سال‌ها سالم نگه دارید:

1. مسواک زدن حداقل دو بار در روز با مسواک نرم و استفاده از نخ دندان ضروری است. اطراف ایمپلنت را با دقت بیشتری تمیز کنید تا پلاک و باکتری در آن ناحیه تجمع نکند.
2. استفاده از مسکن هر 6 ساعت و آنتی بیوتیک هر 8 ساعت را فراموش نکنید. البته این موارد را دندانپزشک برایتان مشخص خواهد کرد.
3. دهانشویه‌های حاوی کلرهگزیدین یا فلوراید می‌توانند به کاهش باکتری‌های مضر کمک کنند، اما بهتر است با نظر دندانپزشک انتخاب شوند.
4. پس از جراحی، تا چند روز از خوردن غذاهای سفت، داغ یا چسبنده خودداری کنید تا محل جراحی تحریک نشود.
5. معاینات دوره‌ای هر ۶ ماه یک بار برای بررسی سلامت ایمپلنت و بافت‌های اطراف آن ضروری است.
6. سیگار و سایر محصولات تنباکویی جریان خون را کاهش می‌دهند و خطر شکست ایمپلنت را افزایش می‌دهند. بنابراین از این موارد پرهیز کنید.
7. اگر دیابت یا سایر بیماری‌های سیستمیک دارید، کنترل منظم آن‌ها برای موفقیت ایمپلنت حیاتی است.
8. اگر عادت به دندان قروچه دارید، حتما از نایت گارد استفاده کنید تا فشار اضافی به ایمپلنت وارد نشود.
9. در صورت شل شدن ایمپلنت، به هیچ عنوان تلاشی برای سفت کردن آن نکنید. حتما به دندانپزشک مراجعه کنید تا شرایط را بررسی کند.

عوارض ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندان مانند هر روش جراحی دیگری می‌تواند با عوارضی همراه باشد:

• عفونت در محل جراحی: ممکن است پس از کاشت، ناحیه دچار عفونت شود که با آنتی‌بیوتیک قابل درمان است.
• خونریزی طولانی مدت: خونریزی خفیف پس از جراحی طبیعی است، اما اگر بیش از ۲۴ ساعت ادامه یابد، باید به دندانپزشک اطلاع دهید.
• آسیب به عصب‌های مجاور: در فک پایین، آسیب به عصب آلوئولار تحتانی می‌تواند باعث بی‌حسی موقت یا دائمی در لب، چانه یا زبان شود. در این مورد دندانپزشک باید با احتیاط جراحی را انجام دهد.
• شکست در پیوند استخوان: در موارد نادر، ایمپلنت با استخوان پیوند نمی‌خورد و لق می‌شود. این وضعیت نیاز به خارج کردن ایمپلنت و تلاش مجدد دارد.
• التهاب لثه اطراف ایمپلنت: به این عارضه پری‌ایمپلنتیت گفته می‌شود که در صورت عدم درمان، می‌تواند منجر به از دست رفتن استخوان و شکست ایمپلنت شود.
• واکنش آلرژیک: به ندرت، برخی افراد به تیتانیوم یا مواد تشکیل‌دهنده ایمپلنت حساسیت دارند.
• شکستگی ایمپلنت یا روکش: فشار بیش از حد یا ضربه می‌تواند باعث شکستگی پایه یا روکش شود که نیاز به تعویض دارد.

سوالات متداول ایمپلنت دندان

آیا جراحی ایمپلنت دندان درد دارد؟

خود عمل جراحی با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و دردی احساس نمی‌کنید. پس از اتمام بی‌حسی، معمولا درد خفیف تا متوسطی وجود دارد که با مسکن‌های معمولی قابل کنترل است. این ناراحتی معمولا ۲ تا ۳ روز ادامه دارد.

ایمپلنت دیجیتالی چیست و برای چه افرادی مناسب است؟

ایمپلنت دیجیتالی با استفاده از اسکن‌های سه‌بعدی و نرم‌افزارهای کامپیوتری طراحی و با راهنمای جراحی پرینت شده کاشته می‌شود. این روش دقت بالاتری دارد و برای افرادی که استخوان فک محدود یا شرایط آناتومیکی پیچیده‌ای دارند، بسیار مناسب است.

میزان موفقیت ایمپلنت دندان چقدر است؟

میزان موفقیت ایمپلنت دندان بسیار بالاست و بین ۹۵ تا ۹۸ درصد گزارش می‌شود. این رقم در افراد سالم با رعایت بهداشت مناسب به بیش از ۹۸ درصد هم می‌رسد.

در صورت آلرژی به فلز، می‌توان ایمپلنت کاشت؟

آلرژی به تیتانیوم بسیار نادر است. اما اگر سابقه آلرژی فلزی دارید، می‌توانید تست آلرژی انجام دهید. همچنین ایمپلنت‌های زیرکونیایی وجود دارند که کاملا فاقد فلز هستند و گزینه مناسبی برای این افراد محسوب می‌شوند.

آیا ممکن است بدنم ایمپلنت را پس بزند؟

پس زدن ایمپلنت به معنای واقعی کلمه اتفاق نمی‌افتد، زیرا تیتانیوم یک ماده زیست‌سازگار است. اما ممکن است ایمپلنت با استخوان پیوند نخورد که به آن شکست ایمپلنت گفته می‌شود.

آیا هزینه ایمپلنت دندان شامل بیمه می شود؟

معمولا شرکت‌های بیمه‌ای، هزینه این درمان را تحت پوشش قرار می‌دهند. اما مقدار پوشش‌دهی هر یک متفاوت است.

از زمان کشیدن دندان تا کاشت ایمپلنت چقدر باید صبر کنم؟

این مورد بستگی به شرایط بیمار دارد. در مواردی نیاز است تا بیمار چند ماهی سبر کند تا عفونت برطرف شود. اما در مواردی در همان لحظه امکان کاشت دندان وجود دارد.

آیا می توانم بلافاصله بعد از کشیدن دندان، ایمپلنت انجام دهم؟

بله، در شرایط مناسب این کار امکان‌پذیر است. اگر دندان کشیده شده عفونت فعال نداشته و استخوان اطراف آن سالم باشد، می‌توان در همان جلسه ایمپلنت دندان را کاشت.

آیا ایمپلنت دندان دقیقا مثل دندان طبیعی است؟

از نظر ظاهری و عملکرد جویدن، ایمپلنت شباهت زیادی به دندان طبیعی دارد، اما تفاوت‌هایی هم وجود دارد.

ورم بعد از ایمپلنت چقدر طول میکشد؟

به طور معمول تورم حدود یک هفته ادامه خواهد داشت.

آیا ایمپلنت دندان دائمی است؟

با توجه به عمر بالای این درمان، می‌توان آن را یکی از خدمات مادام‌العمر دانست.

بعد از ایمپلنت دندان چه چیزهایی بخورم؟

بهتر است در روزهای اول به سراغ مواد غذایی نرم بروید. همچنین در روز اول جراحی استفاده از غذاهای سرد توصیه می‌شود.

 

جمع‌بندی

ایمپلنت دندان با نرخ موفقیت بالای ۹۵ درصد، به استاندارد طلایی در دندانپزشکی به منظور جایگزینی دندان تبدیل شده است. این روش با کاشت پایه تیتانیومی در استخوان فک، ظاهر و عملکردی نزدیک به دندان طبیعی ایجاد می‌کند و از تحلیل استخوان جلوگیری می‌نماید. هرچند هزینه اولیه آن نسبت به روش‌های سنتی بالاتر است، اما طول عمر زیاد و مزایای بلندمدت آن، این سرمایه‌گذاری را توجیه می‌کند.