ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی روشی برای مرتب کردن دندان‌هاست که در آن براکت‌ها به جای سطح بیرونی، روی قسمت داخلی دندان قرار می‌گیرند؛ بنابراین هنگام لبخند زدن و صحبت کردن، ظاهر آن‌ها تا حد زیادی از دید پنهان می‌ماند. این ویژگی، ارتودنسی لینگوال را برای افرادی که نمی‌خواهند براکت‌هایشان دیده شود، به گزینه‌ای قابل توجه تبدیل کرده است.
با این حال، این روش برای همه مناسب نیست و عواملی مانند نوع ناهنجاری، وضعیت دندان‌ها و شرایط فک باید پیش از شروع درمان بررسی شود. اگر به دنبال ارتودنسی پشت دندان در تهرانسر هستید، در کلینیک دندانپزشکی سپیتا می‌توانید درمان را زیر نظر متخصصانی دنبال کنید که علاوه بر کسب رتبه های برتر بورد تخصصی تجربه صدها درمان موافق ارتودنسی را دارا هستند. در ادامه، مزایا و معایب، مراحل، مدت و هزینه درمان و تفاوت ارتودنسی پشت دندان با سایر روش‌های ارتودنسی را بررسی می‌کنیم.
ارتودنسی لینگوال چیست؟
ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی یکی از روش‌های ارتودنسی ثابت و در عین حال یکی از گزینه‌های ارتودنسی نامرئی محسوب میشود. تفاوت اصلی آن با روش‌های معمولی در محل قرارگیری براکت‌هاست. در ارتودنسی متداول، براکت‌ها روی سطح جلویی دندان نصب می‌شوند و هنگام لبخند زدن قابل مشاهده هستند؛ اما در روش لینگوال، متخصص براکت‌ها را روی سطح پشتی دندان‌ها و در سمت زبان قرار می‌دهد.
به این ترتیب، اجزای اصلی دستگاه ارتودنسی از نمای روبه‌رو دیده نمی‌شوند و فرد می‌تواند بدون نمایان بودن براکت‌ها روند مرتب شدن دندان‌ها را طی کند. البته پنهان بودن براکت‌ها به معنای ساده‌تر بودن این روش نیست؛ طراحی و نصب آن به دقت بالایی نیاز دارد، زیرا فضای پشت دندان محدودتر است و متخصص باید موقعیت هر براکت را متناسب با فرم همان دندان تعیین کند.
جهت رزرو نوبت معاینه، فرم زیر را تکمیل نمایید.
ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی برای چه کسانی مناسب است؟
انتخاب ارتودنسی لینگوال تنها به این موضوع بستگی ندارد که فرد نمی‌خواهد براکت‌هایش دیده شوند. متخصص باید وضعیت دندان‌ها، فک و نوع ناهنجاری را بررسی کند تا مشخص شود این روش می‌تواند نتیجه مطلوبی ایجاد کند. به طور کلی، ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی می‌تواند برای گروه‌های زیر گزینه مناسبی باشد:
- ✅افرادی که ظاهر درمان برایشان اهمیت زیادی دارد: اگر نمی‌خواهید براکت‌های فلزی هنگام لبخند زدن یا صحبت کردن دیده شوند، قرار گرفتن تجهیزات در پشت دندان می‌تواند این دغدغه را تا حد زیادی برطرف کند.
- ✅افرادی که دندان‌های دائمی و شرایط دهانی مناسبی دارند: برای چنین درمانی باید دندان‌های دائمی رویش پیدا کرده باشند تا متخصص بتواند براکت‌ها را پشت ان‌ها نصب کند.
- ✅افرادی که بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت می‌کنند: تمیز کردن اطراف براکت‌های پشت دندان نیازمند دقت بیشتری است. بنابراین فرد باید بتواند مسواک زدن، استفاده از نخ دندان و سایر روش‌های پاکسازی توصیه شده را به شکل منظم انجام دهد.
- ✅افرادی که به همکاری منظم در طول درمان متعهد هستند: مراجعه‌های دوره‌ای برای تنظیم دستگاه و بررسی حرکت دندان‌ها بخش مهمی از درمان است. بی‌نظمی در جلسات می‌تواند روند درمان را مختل کند.
چه کسانی نمی توانند ارتودنسی لینگوال انجام دهند؟
هرچند ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی برای بسیاری از افراد قابل انجام است، اما در برخی شرایط ممکن است این روش انتخاب مناسبی نباشد یا لازم باشد ابتدا مشکلات موجود برطرف شوند. محدودیت‌ها معمولا به وضعیت دندان‌ها، لثه، بهداشت دهان و پیچیدگی ناهنجاری مربوط می‌شوند.
- افراد دارای بیماری فعال لثه: التهاب یا بیماری کنترل‌نشده لثه باید پیش از شروع درمان برطرف شود. وارد کردن نیروی ارتودنسی در شرایطی که بافت‌های نگهدارنده دندان وضعیت مناسبی ندارند، می‌تواند درمان را با مشکل مواجه کند.
- افراد دارای پوسیدگی‌های درمان نشده: براکت‌های در این روش ارتودنسی دندان روی سطح داخلی دندان قرار می‌گیرند و دسترسی به این ناحیه برای درمان پوسیدگی بعد از نصب دستگاه دشوارتر میشود. به همین دلیل معمولا ابتدا پوسیدگی‌های فعال باید درمان شوند.
- افرادی که بهداشت دهان ضعیفی دارند: تجمع پلاک اطراف براکت‌های پشت دندان می‌تواند خطر پوسیدگی و التهاب لثه را افزایش دهد. اگر فرد نتواند بهداشت دهان را به شکل دقیق رعایت کند، متخصص ممکن است روش دیگری را پیشنهاد دهد.
- افرادی با برخی ناهنجاری‌های بسیار پیچیده: درمان همه مشکلات با ارتودنسی پشت دندان به یک اندازه قابل پیش‌بینی نیستند. در بعضی ناهنجاری‌های شدید یا مواردی که به حرکات پیچیده دندانی نیاز دارند، بریس‌های معمولی یا روش دیگری می‌تواند کنترل درمانی بیشتری در اختیار متخصص قرار دهد.
- افرادی که نمی‌توانند دوره درمان و مراجعات منظم را دنبال کنند: ارتودنسی پشت دندانی به پیگیری و تنظیم‌های دوره‌ای نیاز دارد. اگر فرد امکان حضور منظم در جلسات را نداشته باشد، کنترل حرکت دندان‌ها دشوارتر خواهد شد.
- افرادی که در ابتدای درمان نمی‌توانند با وجود براکت در تماس با زبان کنار بیایند: وجود تجهیزات در پشت دندان ممکن است در روزهای ابتدایی باعث احساس جسم خارجی، تحریک زبان یا تغییر موقت در نحوه صحبت کردن شود. توانایی سازگاری با این شرایط نیز باید در تصمیم‌گیری در نظر گرفته شود.
ارتودنسی لینگوال در تهرانسر
اگر به دنبال ارتودنسی پشت دندان در تهرانسر هستید، در این روش انتخاب متخصص اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا نصب براکت در پشت دندان به دلیل فضای محدود این ناحیه، به دقت و مهارت بالایی نیاز دارد. موقعیت هر براکت باید به شکلی تعیین شود که نیروهای وارد شده بتوانند حرکت مورد نظر دندان را ایجاد کنند و روند درمان قابل کنترل باقی بماند.
کلینیک سپیتا در تهرانسر، این خدمات را با تکیه بر تیمی از متخصصان ارائه می‌کند که فعالیت علمی و دانشگاهی را در کنار درمان بالینی دنبال می‌کنند. متخصصان این مجموعه از میان فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های برتر علوم پزشکی کشور و با توجه به سال‌ها تجربه در درمان‌های موفق دندانپزشکی انتخاب شده‌اند. این تیم علمی و باتجربه، ارزیابی دقیق شرایط بیمار را پیش از انتخاب روش ارتودنسی در اولویت قرار می‌دهد.
در کلینیک سپیتا، هدف صرفا نصب یک دستگاه ارتودنسی دندان نیست؛ بلکه شرایط دندان‌ها و نیازهای درمانی بیمار بررسی میشود تا روش مناسب بر اساس وضعیت همان فرد انتخاب شود. اگر نامرئی بودن تجهیزات برای شما اهمیت دارد و می‌خواهید امکان استفاده از ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی را به صورت تخصصی بررسی کنید، می‌توانید ارزیابی اولیه را در این مجموعه انجام دهید.
قبل و بعد ارتودنسی لینگوال در کلینیک سپیتا
مراحل ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی
درمان با ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی از مرحله بررسی شرایط دندان‌ها شروع میشود و تا پایان دوره درمان و خارج کردن دستگاه ادامه پیدا می‌کند. مراحل اصلی معمولا شامل موارد زیر است:
- معاینه و ارزیابی اولیه: متخصص وضعیت دندان‌ها، فک، لثه و نوع ناهنجاری را بررسی می‌کند. در این مرحله مشخص میشود که آیا ارتودنسی لینگوال برای شرایط فرد مناسب است یا روش دیگری نتیجه قابل پیش‌بینی‌تری خواهد داشت.
- تهیه تصاویر و مدارک تشخیصی: بسته به شرایط بیمار، عکس‌های رادیوگرافی، تصاویر داخل دهان و خارج دهان و سایر مدارک لازم تهیه می‌شوند. این اطلاعات برای بررسی ریشه‌ها، وضعیت استخوان و طرح‌ریزی دقیق درمان کاربرد دارند.
- انتخاب طرح درمان: متخصص بر اساس یافته‌های تشخیصی مشخص می‌کند دندان‌ها باید چه حرکاتی داشته باشند و براکت‌ها در چه موقعیتی قرار بگیرند. در درمان لینگوال، دقت این مرحله اهمیت زیادی دارد؛ زیرا سطح داخلی دندان‌ها فضای محدودتری برای کار دارد.
- نصب براکت‌ها در پشت دندان: براکت‌ها به سطح داخلی دندان‌ها و سمت زبان متصل می‌شوند. سپس سیم ارتودنسی و سایر اجزای مورد نیاز در جای خود قرار می‌گیرند.
- تنظیمات دوره‌ای دستگاه: در جلسات بعدی، متخصص حرکت دندان‌ها را بررسی کرده و در صورت نیاز سیم‌ها یا سایر اجزای دستگاه را تنظیم می‌کند. شدت و نوع تنظیمات بر اساس مرحله‌ای که درمان در آن قرار دارد، تغییر می‌کند.
- برداشتن براکت‌ها و تثبیت نتیجه: پس از رسیدن دندان‌ها به موقعیت مطلوب، دستگاه برداشته میشود. سپس برای جلوگیری از برگشت دندان‌ها به موقعیت قبلی، استفاده از ریتینر یا نگهدارنده طبق نظر متخصص آغاز خواهد شد.
چرا کلینیک دندانپزشکی سپیتا را انتخاب کنیم؟
مزایای ارتودنسی پشت دندان چیست؟
مهمترین ویژگی ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی محل قرارگیری تجهیزات است، اما مزایای این روش فقط به کمتر دیده شدن براکت‌ها محدود نمی‌شود. مهمترین مزایای آن عبارت‌اند از:
- ظاهر بسیار نامحسوس هنگام درمان: براکت‌ها در سطح داخلی دندان قرار دارند و به همین دلیل از نمای روبه‌رو دیده نمی‌شوند. این ویژگی برای افرادی که نمی‌خواهند درمان ارتودنسی روی ظاهر لبخندشان تاثیر بگذارد، اهمیت زیادی دارد.
- مناسب برای افرادی که دغدغه زیبایی در طول درمان دارند: کسانی که در محیط‌های کاری رسمی، جلسات، سخنرانی‌ها یا موقعیت‌های اجتماعی حضور زیادی دارند، ممکن است ظاهر کمتر قابل تشخیص این روش را یک مزیت مهم بدانند.
- امکان استفاده از یک سیستم ثابت برای اعمال نیرو: برخلاف الاینرهای متحرک، براکت‌های لینگوال به صورت ثابت روی دندان‌ها قرار می‌گیرند و بیمار نمی‌تواند دستگاه را از دهان خارج کند. این ویژگی برای افرادی که ممکن است در استفاده منظم از تجهیزات متحرک دچار بی‌نظمی شوند، می‌تواند مزیت محسوب شود.
- قابلیت درمان بسیاری از مشکلات ارتودنسی: در صورت مناسب بودن شرایط بیمار، ارتودنسی لینگوال می‌تواند برای اصلاح طیف قابل توجهی از نامرتبی‌ها و ناهماهنگی‌های دندانی استفاده شود. البته دامنه کاربرد آن به نوع و شدت مشکل و تشخیص متخصص بستگی دارد.
معایب ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی چیست؟
با وجود مزایایی که باعث شده ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی برای برخی افراد جذاب باشد، این روش محدودیت‌هایی هم دارد که بهتر است قبل از انتخاب آن در نظر گرفته شوند. پنهان بودن براکت‌ها به معنای ساده‌تر بودن درمان نیست و حتی در بعضی جنبه‌ها، بیمار و متخصص با چالش‌های بیشتری روبه‌رو هستند:
- هزینه بالاتر نسبت به بریس‌های معمولی: طراحی و ساخت براکت‌های لینگوال و همچنین نصب و تنظیم دقیق آن‌ها به مهارت و زمان بیشتری نیاز دارد. به همین دلیل، هزینه این روش معمولا از هزینه ارتودنسی معمولی بیشتر است.
- دسترسی دشوارتر برای متخصص: سطح داخلی دندان فضای محدودی دارد و دید و دسترسی به آن نسبت به سطح جلویی کمتر است. به علاوه ایزولاسیون سخت‌تر این ناحیه برای نصب براکت‌ها، کار را کمی دشوارتر می‌کند.
- احساس جسم خارجی در پشت دندان‌ها: قرار گرفتن براکت و سیم در مجاورت زبان ممکن است در ابتدای درمان برای فرد ناخوشایند باشد. زبان دائما با تجهیزات تماس دارد و مدتی زمان لازم است تا فرد به حضور آن‌ها عادت کند.
- احتمال تاثیر موقت بر تکلم: براکت‌های پشت دندانی می‌توانند در روزهای ابتدایی روی نحوه حرکت زبان اثر بگذارند و باعث تغییر موقت در تلفظ برخی کلمات شوند. این مشکل اغلب با عادت کردن زبان به شرایط جدید کاهش پیدا می‌کند.
- بهداشت دهان دشوارتر است: تمیز کردن قسمت زبان دندان‌ها در حالت عادی دشوار است. حال تصویر کنید که جسم با گیر پلاک بالا در آنجا قرار بگیرد. باقی ماندن پلاک در این ناحیه می‌تواند احتمال التهاب لثه یا ایجاد پوسیدگی را افزایش دهد.
- احتمال تحریک زبان: تماس مداوم زبان با براکت‌ها و سیم‌ها ممکن است در ابتدای درمان باعث ایجاد سایش یا زخم‌های سطحی شود. اغلب با افزایش مهارت بیمار در کنترل زبان، این مشکل کمتر خواهد شد.
طول دوره درمان ارتودنسی لینگوال
مدت زمان درمان با ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی تفاوت چشمگیری با ارتودنسی ثابت معمولی ندارد و نمی‌توان صرفا به دلیل قرار گرفتن براکت‌ها در پشت دندان، دوره درمان مشخصی برای آن تعیین کرد. عامل اصلی، نوع و شدت ناهنجاری و میزان حرکتی است که باید در دندان‌ها ایجاد شود.
به طور کلی، درمان می‌تواند از حدود ۶ ماه تا ۲ یا حتی ۳ سال طول بکشد. موارد ساده‌تر معمولا در مدت کوتاه‌تری به نتیجه می‌رسند، در حالی که اصلاح نامرتبی‌های شدید، مشکلات بایت یا حرکات پیچیده دندانی به زمان بیشتری نیاز دارد. سن، وضعیت بافت‌های نگهدارنده دندان، پاسخ دندان‌ها به نیروهای ارتودنسی و منظم بودن مراجعات نیز می‌توانند روی زمان نهایی اثر بگذارند. بنابراین عددی که برای یک بیمار گفته میشود، لزوما برای فرد دیگری قابل تعمیم نیست و زمان دقیق‌تر پس از بررسی شرایط دندان‌ها مشخص خواهد شد.
آیا ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی درد دارد؟
احساس درد یا فشار خفیف در درمان‌های ارتودنسی موضوع غیرمعمولی نیست و ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی نیز از این نظر تفاوت اساسی با سایر روش‌های ارتودنسی ندارد. به خصوص در روزهای ابتدایی پس از نصب دستگاه یا بعد از جلسات تنظیم، ممکن است دندان‌ها نسبت به فشار وارد شده حساس شوند.
این ناراحتی معمولا به صورت فشار یا درد خفیف هنگام جویدن احساس میشود و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است. غالبا بیشترین میزان ناراحتی در چند روز اول ایجاد میشود و سپس با سازگار شدن دندان‌ها کاهش پیدا می‌کند.
هزینه ارتودنسی پشت دندانی چقدر است؟
هزینه ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی یک مبلغ ثابت برای همه افراد نیست. نوع و پیچیدگی ناهنجاری، تعداد دندان‌های درگیر، سیستم لینگوال مورد استفاده، مدت درمان و شرایط اختصاصی بیمار می‌توانند در تعیین هزینه ارتودنسی موثر باشند. به همین دلیل، اعلام قیمت دقیق بدون معاینه نمی‌تواند تصویر درستی از هزینه درمان ارائه دهد.
یکی از نکات مهم هنگام انتخاب این روش، توجه به تخصص فردی است که قرار است درمان را انجام دهد. در درمانی که براکت‌ها در سطح داخلی دندان قرار می‌گیرند، دقت در طراحی و اجرای مراحل اهمیت زیادی دارد. در کلینیک دندانپزشکی سپیتا، امکان انجام درمان توسط متخصصان فراهم است. علاوه بر این، برای مدیریت بهتر هزینه، شرایط پرداخت اقساطی نیز برای درمان ارتودنسی در نظر گرفته شده است.
پرداخت اقساطی ارتودنسی در تهرانسر باعث شود هزینه درمان به جای اینکه یکباره به بیمار تحمیل شود، در چند مرحله مدیریت شود. بنابراین اگر ارتودنسی پشت دندان را به دلیل مزیت ظاهری آن در نظر گرفته‌اید اما هزینه درمان برایتان دغدغه است، می‌توانید ضمن دریافت نظر تخصصی درباره مناسب بودن این روش، درباره شرایط پرداخت نیز از کلینیک دندانپزشکی سپیتا اطلاعات لازم را دریافت کنید.
بیمه‌های طرف قرارداد و شرایط پرداخت
بیمه‌های طرف قرارداد
پرداخت اقساطی
ارتودنسی لینگوال برای نوجوانان
ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی می‌تواند در برخی نوجوانان قابل انجام باشد، اما معمولا انتخاب اول برای این گروه سنی نیست. دلیل اصلی، نیاز این روش به همکاری و مراقبت بیشتری است. نوجوان باید بتواند برنامه بهداشت دهان را با دقت دنبال کند و برای جلسات منظم درمان نیز همکاری مناسبی داشته باشد.
تمیز کردن براکت‌هایی که پشت دندان قرار گرفته‌اند، نسبت به بریس‌های معمولی دقت بیشتری می‌خواهد. اگر بهداشت دهان به اندازه کافی رعایت نشود، احتمال تجمع پلاک اطراف تجهیزات و بروز مشکلاتی مانند التهاب لثه و پوسیدگی افزایش پیدا می‌کند.
از طرف دیگر، بسیاری از نوجوانان هنوز با محدودیت‌ها و شرایط استفاده از یک دستگاه ارتودنسی پیچیده‌تر به خوبی کنار نمی‌آیند. ضمن اینکه در این سن، مزیت اصلی لینگوال یعنی پنهان بودن براکت‌ها برای همه افراد اهمیت یکسانی ندارد. به همین دلیل، متخصص معمولا بعد از بررسی شرایط فرد، میزان همکاری و نیاز درمانی او تصمیم می‌گیرد که لینگوال انتخاب مناسبی هست یا خیر.
ارتودنسی لینگوال برای بزرگسالان
بزرگسالانی که به درمان ارتودنسی نیاز دارند اما نمی‌خواهند براکت‌های فلزی در لبخندشان دیده شود، معمولا توجه بیشتری به ارتودنسی لینگوال نشان می‌دهند. قرار گرفتن تجهیزات در پشت دندان باعث میشود درمان از نمای روبه‌رو بسیار نامحسوس باشد و این ویژگی می‌تواند برای محیط کاری، جلسات رسمی و تعاملات اجتماعی اهمیت زیادی داشته باشد.
از طرف دیگر، بزرگسالان معمولا توانایی بیشتری برای رعایت برنامه درمانی و مراقبت‌های روزانه دارند؛ موضوعی که در موفقیت این روش اهمیت دارد. بنابراین اگر فرد از نظر سلامت دندان و لثه شرایط مناسبی داشته باشد و بتواند مراقبت‌های لازم را به درستی انجام دهد، این روش می‌تواند گزینه قابل بررسی باشد.
با این حال، نباید تصور کرد که ارتودنسی پشت دندان همیشه بهترین انتخاب برای یک بزرگسال است. امروزه روش‌های دیگری مانند الاینرهای شفاف نیز وجود دارند که در شرایط مناسب می‌توانند ظاهر بسیار نامحسوسی داشته باشند و از نظر تجربه استفاده برای بعضی بیماران راحت‌تر باشند. بنابراین بهتر است ابتدا وضعیت دندان‌ها و نوع ناهنجاری بررسی شود و سپس میان گزینه‌های مختلف، روشی انتخاب شود که هم از نظر درمانی و هم از نظر شرایط فرد مناسب‌تر باشد.
تفاوت ارتودنسی لینگوال و ارتودنسی معمولی
تفاوت اصلی این دو روش در محل قرارگیری تجهیزات ارتودنسی است. در بریس معمولی، براکت‌ها روی سطح جلویی دندان‌ها چسبانده می‌شوند؛ اما در ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی، براکت‌ها در سمت داخلی و رو به زبان قرار می‌گیرند. بنابراین هدف هر دو روش، ایجاد حرکت کنترل شده در دندان‌هاست، اما تجربه بیمار و نحوه اجرای درمان می‌تواند متفاوت باشد.
| ویژگی | ارتودنسی معمولی | ارتودنسی لینگوال |
| محل براکت | جلوی دندان | پشت دندان و سمت زبان |
| دیده شدن دستگاه | معمولا قابل مشاهده | از روبه‌رو بسیار نامحسوس |
| دسترسی برای متخصص | آسان‌تر | دشوارتر |
| عادت کردن بیمار | معمولا ساده‌تر | ممکن است زمان بیشتری ببرد |
| تمیز کردن دستگاه | نسبتا ساده‌تر | نیازمند دقت بیشتر |
| هزینه | معمولا اقتصادی‌تر | معمولا بیشتر |
چرا ارتودنسی لینگوال سخت تر از بریس معمولی است؟
دشواری ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی بیشتر از آنکه به تحمل بیمار مربوط باشد، به پیچیدگی اجرای درمان برمی‌گردد. چند عامل اصلی باعث پیچیده‌تر شدن این روش می‌شوند:
- دسترسی محدودتر به سطح داخلی دندان: براکت‌ها در ناحیه‌ای قرار می‌گیرند که دسترسی مستقیم به آن برای متخصص دشوارتر است و همین موضوع به دقت بیشتری هنگام کار نیاز دارد.
- نیاز به دقت بالا در جایگذاری براکت: کوچک‌ترین تفاوت در موقعیت براکت می‌تواند روی نحوه اعمال نیرو و حرکت دندان تاثیر بگذارد. به همین دلیل، مرحله طراحی و جایگذاری باید بسیار دقیق انجام شود.
- تنظیمات تخصصی‌تر: دسترسی به سیم‌ها و براکت‌های پشت دندان نسبت به بریس معمولی دشوارتر است و انجام تنظیمات می‌تواند زمان و مهارت بیشتری بخواهد.
- شرایط متفاوت برای زبان: تجهیزات در مجاورت زبان قرار دارند و این مسئله در روزهای ابتدایی می‌تواند عادت کردن به دستگاه را دشوارتر کند.
تفاوت ارتودنسی پشت دندان و الاینر شفاف
هر دو روش با هدف کاهش دیده شدن درمان ارتودنسی مورد توجه قرار می‌گیرند، اما ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی و الاینر شفاف از نظر ساختار و شیوه استفاده تفاوت اساسی دارند.
در روش لینگوال، براکت‌ها و سیم‌های ارتودنسی واقعا وجود دارند، اما پشت دندان‌ها قرار گرفته‌اند و از محدوده دید مستقیم خارج هستند. بنابراین می‌توان آن را نوعی استتار تجهیزات دانست؛ یعنی دستگاه در دهان وجود دارد اما در قسمت پشتی قرار گرفته است.
در مقابل، الاینر شفاف از جنس مواد شفاف ساخته میشود و روی دندان‌ها قرار می‌گیرد. این تجهیزات به دلیل شفافیت، هنگام نگاه کردن به دندان‌ها بسیار کمتر جلب توجه می‌کند.
تفاوت مهم دیگر، متحرک بودن الاینر است. بیمار می‌تواند الاینر را برای غذا خوردن و رعایت بهداشت از دهان خارج کند، اما براکت‌های لینگوال به صورت ثابت روی دندان‌ها قرار دارند.
مراقبت های بعد از ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی
بعد از نصب ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی، رعایت چند نکته می‌تواند به حفظ سلامت دندان‌ها و جلوگیری از آسیب به تجهیزات کمک کند:
- دندان‌ها را با دقت و طبق توصیه متخصص تمیز کنید: تمام سطوح دندان، به خصوص قسمت داخلی که براکت‌ها روی آن قرار دارند، باید به خوبی تمیز شوند. باقی ماندن پلاک در اطراف تجهیزات می‌تواند سلامت دندان و لثه را تحت تاثیر قرار دهد.
- از ابزارهای مخصوص تمیز کردن اطراف براکت استفاده کنید: مسواک بین دندانی، نخ دندان مخصوص ارتودنسی یا سایر ابزارهایی که متخصص معرفی می‌کند، می‌توانند برای پاکسازی نقاطی که دسترسی به آن‌ها دشوار است مفید باشند.
- غذاهای بسیار سفت و چسبنده را محدود کنید: خوراکی‌هایی مانند آب‌نبات‌های سفت یا مواد غذایی بسیار چسبنده می‌توانند به براکت یا سیم فشار وارد کنند و احتمال آسیب به دستگاه را افزایش دهند.
- از دستکاری براکت و سیم با زبان یا دست خودداری کنید: بازی کردن مداوم با تجهیزات می‌تواند به شل شدن یا جابه‌جایی آن‌ها منجر شود.
- جلسات تعیین شده را به تعویق نیندازید: متخصص باید در فواصل مشخص وضعیت دندان‌ها و دستگاه را بررسی کند. این جلسات برای ادامه صحیح روند درمان ضروری هستند.
- در صورت شکستن یا جدا شدن براکت، سریع اطلاع دهید: اگر بخشی از دستگاه جدا شد یا سیم موقعیت طبیعی خود را از دست داد، منتظر جلسه بعدی نمانید و موضوع را با متخصص در میان بگذارید.
- بعد از پایان درمان، ریتینر را طبق دستور استفاده کنید: برداشتن براکت‌ها به معنای پایان مراقبت ارتودنسی نیست. استفاده منظم از نگهدارنده برای حفظ موقعیت جدید دندان‌ها اهمیت دارد و مدت و شیوه استفاده از آن برای هر فرد متفاوت است.
سوالات متداول ارتودنسی پشت دندانی
آیا ارتودنسی پشت دندانی به زبان آسیب می زند؟
در روزهای ابتدایی ممکن است زبان به دلیل تماس مداوم با براکت‌ها دچار تحریک، سایش یا زخم سطحی شود. این وضعیت معمولا با عادت کردن زبان به وجود تجهیزات کمتر میشود. اگر زخم شدید، مداوم یا غیرعادی باشد، باید توسط متخصص بررسی شود.
ارتودنسی پشت دندان چیست؟
ارتودنسی پشت دندان نوعی ارتودنسی ثابت است که در آن براکت‌ها به جای سطح جلویی، روی سطح داخلی دندان و در سمت زبان قرار می‌گیرند.
آیا ارتودنسی لینگوال باعث اختلال در صحبت کردن میشود؟
ممکن است در ابتدای درمان، به دلیل قرار گرفتن براکت‌ها در مسیر حرکت زبان، تلفظ برخی صداها برای مدت کوتاهی تغییر کند. اغلب زبان به تدریج با موقعیت جدید سازگار میشود و این تغییر کاهش پیدا می‌کند.
آیا ارتودنسی لینگوال برای دندان های فاصله دار مناسب است؟
در بسیاری از موارد، فاصله بین دندان‌ها با ارتودنسی لینگوال قابل اصلاح است. با این حال باید توجه کرد که وقتی بین دندان‌ها فاصله وجود دارد، کمی از تجهیزات ممکن است دیده شود.
آیا ارتودنسی لینگوال باعث پوسیدگی دندان می شود؟
خود براکت لینگوال عامل مستقیم ایجاد پوسیدگی نیست. مشکل زمانی ایجاد میشود که پلاک و بقایای غذا اطراف تجهیزات باقی بمانند و بهداشت دهان به اندازه کافی رعایت نشود.
آیا ارتودنسی لینگوال ارزش انجام دادن دارد؟
افرادی که می‌خواهند دندان‌های خود را اصلاح کنند و در عین حال دیده نشدن براکت‌ها برایشان اهمیت زیادی دارد، می‌توانند ارتودنسی لینگوال را انتخاب کنند. با این حال، ارزش انتخاب آن به شرایط دندان‌ها، پیچیدگی درمان، هزینه و مقایسه آن با گزینه‌هایی مانند الاینر شفاف بستگی دارد.
ارتودنسی از عقب چیست؟
ارتودنسی از عقب همان اصطلاحی است که معمولا برای ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی به کار می‌رود.
آیا ارتودنسی لینگوال کاملا نامرئی است؟
ارتودنسی لینگوال از روبه‌رو بسیار نامحسوس است، اما بهتر است آن را کاملا نامرئی ندانیم. براکت و سیم را پشت دندان‌ها قرار می‌دهند و ممکن است هنگام باز کردن دهان یا از برخی زاویه‌ها دیده شوند.
جمع بندی
ارتودنسی لینگوال یا پشت دندانی انتخابی است برای کسانی که می‌خواهند مسیر اصلاح دندان‌ها را با کمترین تغییر در نمای ظاهری لبخند طی کنند. جایگذاری تجهیزات در سمت داخلی، مهمترین ویژگی این تکنیک است؛ هرچند همین محل قرارگیری، نیاز به مهارت اجرایی بیشتر و مراقبت دقیق‌تر را به همراه دارد.
برای انتخاب درست، بهتر است تنها به ظاهر دستگاه توجه نکنید و شرایط دندان‌ها، نوع ناهنجاری و سبک زندگی خود را هم در نظر بگیرید. در نهایت، معاینه تخصصی مشخص می‌کند که این روش برای شما انتخاب مناسبی است یا گزینه‌هایی مانند بریس معمولی یا حتی الاینر شفاف نتیجه مطلوب‌تری خواهند داشت.
