آیا دندان روکش شده را میتوان ارتودنسی کرد؟

ارتودنسی دندان روکش شده یکی از موضوعاتی است که برای افرادی با دندان‌های پوسیده و روکش‌دار، پرسش‌های زیادی ایجاد می‌کند. شاید شما هم قصد مرتب کردن دندان‌هایتان را داشته باشید، اما نگران باشید که وجود روکش مانع شروع درمان شود یا براکت‌ها به روکش آسیب بزنند. پاسخ به این نگرانی‌ها به وضعیت دندان، نوع روکش و شرایط لثه و ریشه بستگی دارد. بنابراین اینکه آیا دندان روکش شده را میتوان ارتودنسی کرد، در بسیاری از موارد امکان‌پذیر است؛ اما متخصص ارتودنسی باید پیش از شروع درمان، وضعیت دندان را به‌دقت بررسی کند و روش مناسبی برای اتصال براکت‌ها و جابه‌جایی دندان‌ها در نظر بگیرد.

در بخش تخصصی ارتودنسی کلینیک دندانپزشکی سپیتا، متخصصان باتجربه و زبده با ارزیابی شرایط دهان و دندان، مشاوره‌ای دقیق و اصولی درباره امکان ارتودنسی دندان‌های روکش‌شده ارائه می‌دهند تا مسیر درمان متناسب با نیازهای هر بیمار مشخص شود. در ادامه مقاله، نکات مهم درباره ارتودنسی دندان روکش شده، مراقبت‌های لازم و عوامل موثر بر هزینه و مدت درمان را بررسی می‌کنیم.

ارتودنسی دندان روکش شده

روکش دندان مانعی برای شروع ارتودنسی دندان نیست و در بسیاری از موارد می‌توان دندان‌های روکش‌شده را نیز مانند دندان‌های طبیعی جابه‌جا کرد. بااین‌حال، ارتودنسی دندان روکش شده به بررسی دقیق‌تری نیاز دارد؛ زیرا تاج قابل مشاهده دندان با یک پوشش مصنوعی جایگزین شده و ممکن است موقعیت ظاهری آن، تصویر کاملی از زاویه ریشه و شرایط واقعی دندان ارائه ندهد.

نوع روکش نیز در برنامه‌ریزی درمان اهمیت دارد. برای نمونه، روکش تکی معمولا امکان حرکت مستقل دندان را فراهم می‌کند، اما بریج دندان که دو یا چند دندان را به یکدیگر متصل کرده است، می‌تواند آزادی عمل متخصص را برای جابه‌جایی هر دندان محدود کند. از طرف دیگر، اتصال براکت به سطح بعضی روکش‌ها ممکن است به آماده‌سازی یا مواد مخصوص نیاز داشته باشد تا در طول درمان استحکام کافی داشته باشد.

بنابراین، وجود روکش به معنای دشوار بودن قطعی ارتودنسی نیست؛ بلکه شرایط دندان تعیین می‌کند که درمان با چه ملاحظاتی انجام شود. متخصص با بررسی تصاویر رادیوگرافی، وضعیت ریشه‌ها، سلامت بافت‌های نگهدارنده دندان و نوع ترمیم قبلی، می‌تواند برنامه‌ای متناسب با شرایط بیمار تنظیم کند.

جهت رزرو نوبت معاینه، فرم زیر را تکمیل نمایید.

ارتودنسی دندان روکش شده در تهرانسر

برای انجام ارتودنسی دندان روکش شده در تهرانسر، انتخاب مرکزی که ارزیابی تخصصی دندان‌ها را پیش از شروع درمان جدی بگیرد، اهمیت زیادی دارد. در این شرایط، متخصص ارتودنسی باید علاوه بر نامرتبی دندان‌ها، به کیفیت روکش‌ها، وضعیت دندان‌های پایه و محدودیت‌های احتمالی برای حرکت هر دندان نیز توجه کند. چنین بررسی‌ای کمک می‌کند تصمیم‌های درمانی براساس شرایط واقعی دهان و دندان گرفته شوند، نه فقط ظاهر لبخند.

کلینیک سپیتا با برخورداری از بخش تخصصی ارتودنسی، امکان دریافت مشاوره و برنامه‌ریزی درمان از متخصصان این حوزه را فراهم کرده است. این مجموعه برای درمان ارتودنسی در تهرانسر، با دعوت به همکاری ارتودنتیست های باسابقه، متخصصین خوشنام و دلسوز، ارائه بالاترین سطح از ارتودنسی را با آخرین روش های علمی برای کودکان و بزرگسالان میسر ساخته است. در طی هر هفته متخصصین مجرب و متبحر بخش ارتودنسی کلینیک سپیتا، نسبت به معاینه، مشاوره و درمان مراجعین اقدام می نمایند.

در کلینیک دندانپزشکی سپیتا ، شرایط دندان‌های روکش‌شده باید به‌صورت اختصاصی ارزیابی شود تا مشخص شود روکش فعلی قابل استفاده است یا پیش از درمان به اقدامات دیگری نیاز دارد. برای بررسی وضعیت دندان‌ها و آگاهی از گزینه‌های درمانی، می‌توانید از بخش تخصصی ارتودنسی این کلینیک مشاوره بگیرید.

شرایط مختلف ارتودنسی دندان روکش شده

تصمیم‌گیری درباره ارتودنسی دندان روکش شده برای همه بیماران یکسان نیست. گاهی روکش پیش از شروع ارتودنسی نصب شده و از نظر کیفیت و استحکام شرایط مناسبی دارد؛ در موارد دیگر، پوسیدگی، نیاز به عصب کشی دندان یا وجود بریج می‌تواند ترتیب درمان را تغییر دهد. به همین دلیل، متخصص باید مشخص کند دندان در چه وضعیتی قرار دارد و کدام اقدام در اولویت است. در ادامه، شرایط رایج را بررسی می‌کنیم تا بدانید در هر موقعیت چه تصمیم‌هایی ممکن است برای ادامه درمان گرفته شود.

روکش کردن دندان پوسیده قبل از ارتودنسی

در ارتودنسی دندان روکش شده، زمانی که دندان پیش از شروع درمان به دلیل پوسیدگی ترمیم و روکش شده باشد، معمولا نیازی به خارج کردن روکش صرفا برای نصب براکت وجود ندارد. متخصص ارتودنسی وضعیت روکش، استحکام اتصال آن و سلامت دندان زیرین را بررسی می‌کند و در صورت مناسب بودن شرایط، درمان را با حفظ روکش ادامه می‌دهد.

البته وجود روکش ممکن است در اتصال براکت یا تشخیص دقیق زاویه تاج و ریشه محدودیت‌هایی ایجاد کند. به همین دلیل، متخصص باید روش مناسبی برای اتصال براکت انتخاب کند و هنگام برنامه‌ریزی حرکات دندان، اطلاعات حاصل از معاینه و رادیوگرافی را در نظر بگیرد.

نکته مهم این است که روکش باید از نظر سلامت و استحکام شرایط قابل قبولی داشته باشد. چنانچه روکش قدیمی، آسیب‌دیده یا دچار نشت و مشکل در لبه‌ها باشد، ممکن است پیش از شروع ارتودنسی به ارزیابی و درمان نیاز پیدا کند. بااین‌حال، تعویض روکش فقط به دلیل آغاز ارتودنسی ضرورت ندارد و تصمیم نهایی به وضعیت بالینی دندان بستگی دارد.

نیاز به روکش کردن دندان پوسیده در طول ارتودنسی

در جریان ارتودنسی دندان روکش شده، ممکن است متخصص هنگام معاینه‌های اولیه متوجه پوسیدگی عمیقی شود که پیش از ادامه درمان به رسیدگی نیاز دارد. در این شرایط، اولویت با کنترل پوسیدگی و حفظ سلامت دندان است؛ زیرا ادامه اعمال نیرو روی دندانی که مشکل درمان نشده دارد، می‌تواند شرایط را پیچیده‌تر کند.

اگر پوسیدگی به حدی باشد که دندان پس از برداشتن بافت آسیب‌دیده به روکش نیاز پیدا کند، معمولا زمان انجام آن به بعد از ارتودنسی موکول می‌شود. برای نمونه، ممکن است ابتدا عصب‌کشی انجام شود و دندان با یک ترمیم موقت یا محافظ مناسب پوشانده شود تا پس از پایان حرکات ارتودنسی، روکش نهایی ساخته و نصب شود.

ارتودنسی برای افراد دارای بریج دندانی

ارتودنسی دندان روکش شده در افرادی که بریج دارند، ممکن است به برنامه‌ریزی متفاوتی نیاز داشته باشد. بریج معمولا جای خالی یک یا چند دندان را پر می‌کند و به کمک روکش‌های متصل به دندان‌های پایه ثابت می‌شود. در نتیجه، دندان‌هایی که در حالت طبیعی باید بتوانند مستقل حرکت کنند، به یکدیگر متصل هستند.

این اتصال می‌تواند با اهداف ارتودنسی تداخل داشته باشد؛ زیرا ممکن است متخصص بخواهد هر دندان را در جهت و به میزان متفاوتی جابه‌جا کند، اما بریج چنین آزادی حرکتی را محدود می‌کند. به همین دلیل، در بسیاری از موارد لازم است بریج پیش از شروع حرکات اصلی برداشته شود و برای دندان‌های پایه، روکش‌های جداگانه در نظر گرفته شود.

البته برداشتن بریج و ساخت روکش‌های مستقل برای همه بیماران الزامی نیست. تصمیم نهایی به محل بریج، وضعیت دندان‌های پایه و طرح درمان بستگی دارد.

تفاوت ارتودنسی دندان طبیعی و دندان روکش شده

ارتودنسی دندان روکش شده از نظر هدف اصلی تفاوتی با ارتودنسی دندان طبیعی ندارد؛ در هر دو روش، نیروهای کنترل شده برای اصلاح موقعیت دندان‌ها به کار می‌روند. تفاوت بیشتر به نحوه اتصال براکت و اطلاعاتی مربوط می‌شود که متخصص برای تعیین جهت حرکت دندان در اختیار دارد.

در دندان طبیعی، سطح تاج و شکل آن می‌تواند در کنار معاینه و تصاویر رادیوگرافی به تشخیص موقعیت دندان کمک کند. اما در دندان روکش شده، ممکن است تاج مصنوعی با زاویه واقعی ریشه کاملا هماهنگ نباشد. در این حالت، متخصص نمی‌تواند صرفا براساس ظاهر تاج درباره موقعیت ریشه تصمیم بگیرد و باید اطلاعات رادیوگرافی را نیز در نظر داشته باشد.

از نظر اتصال براکت هم تفاوت‌هایی وجود دارد. برخی روکش‌ها سطح مناسبی برای چسباندن براکت دارند، اما در بعضی دیگر ممکن است به مواد اتصال‌دهنده مخصوص یا روش‌های آماده‌سازی متفاوت نیاز باشد. بنابراین، ارتودنسی دندان روکش شده معمولا به تغییر در بعضی جزئیات اجرایی نیاز دارد، نه اینکه لزوما درمانی کاملا متفاوت یا دشوارتر باشد.

آیا براکت ارتودنسی به روکش دندان آسیب می زند؟

در ارتودنسی دندان روکش شده، نصب براکت به‌خودی‌خود معمولا باعث آسیب جدی به روکش نمی‌شود. بااین‌حال، جنس روکش و کیفیت اتصال آن به دندان اهمیت دارد. برای مثال، روش اتصال براکت به روکش‌های فلزی، سرامیکی و زیرکونیا ممکن است متفاوت باشد و متخصص باید با توجه به جنس سطح، روش مناسبی را انتخاب کند.

یکی از مشکلات احتمالی، جدا شدن براکت از سطح روکش است. در بعضی شرایط نیز هنگام جدا کردن براکت در پایان درمان، احتمال ایجاد خراش یا آسیب به سطح روکش وجود دارد. این مسئله به جنس روکش، روش اتصال و نحوه جداسازی براکت بستگی دارد.

همچنین نیروهای ارتودنسی ممکن است در برخی موارد باعث آشکار شدن ضعف اتصال روکش به دندان یا تشدید لق‌شدگی قبلی آن شوند. به همین دلیل، بررسی استحکام روکش پیش از شروع درمان اهمیت دارد. استفاده از مواد اتصال‌دهنده مناسب و رعایت اصول نصب و جداسازی براکت، احتمال بروز این مشکلات را کاهش می‌دهد.

ارتودنسی دندان عصب کشی شده و روکش دار

در ارتودنسی دندان روکش شده، سابقه عصب‌کشی یکی از مواردی است که متخصص باید هنگام بررسی شرایط دندان در نظر بگیرد. بااین‌حال، عصب‌ کشی دندان به تنهایی مانع حرکت دندان در طول ارتودنسی نیست. دندان عصب کشی شده نیز در بسیاری از موارد می‌تواند با اعمال نیروهای کنترل شده جابه‌جا شود.

با این حال در اغلب موارد به دلیل از دست رفتن بافت PDL در اطراف ریشه دندان عصب کشی شده، حرکت دادن آن دشوارتر می‌شود. در واقع گاهی ریشه دندان به استخوان انکلیوز می‌شود و همین موضوع باعث خواهد شد حرکات آن پیچیده‌تر شود. در حقیقت موضوعی که بیشتر برای ارتودنسی محدودیت ایجاد می‌کند، درمان ریشه دندان است نه روکش کردن آن. به خصوص درمان ریشه‌های قدیمی‌تر که مدت بیشتری از آن‌ها گذشته باشد.

آیا ارتودنسی باعث لق شدن روکش دندان می شود؟

ارتودنسی دندان روکش شده لزوما باعث لق شدن روکش نمی‌شود. میزان نیروی وارد شده به هر دندان به طرح درمان بستگی دارد و ممکن است دندان روکش شده در بخش زیادی از درمان به حرکت قابل توجهی نیاز نداشته باشد. در چنین شرایطی، احتمال بروز مشکل ناشی از نیروهای ارتودنسی نیز به وضعیت همان دندان وابسته است.

بااین‌حال، اگر روکش از ابتدا اتصال ضعیفی داشته باشد، سمان زیر آن آسیب دیده باشد یا دندان به حرکت قابل توجهی نیاز پیدا کند، احتمال لق شدن روکش وجود دارد. گاهی نیز مشکلی که پیش از ارتودنسی قابل تشخیص نبوده است، در طول درمان آشکار می‌شود.

در صورت جدا شدن روکش هنگام ارتودنسی چه باید کرد؟

اگر روکش دندان در طول ارتودنسی جدا شود، بهتر است در اولین فرصت با متخصص ارتودنسی خود تماس بگیرید تا وضعیت دندان و دستگاه بررسی شود. جدا شدن روکش لزوما به معنای آسیب جدی به دندان نیست، اما باقی ماندن دندان بدون محافظ می‌تواند آن را در برابر فشار جویدن، آلودگی و آسیب بیشتر آسیب‌پذیر کند.

متخصص پس از معاینه مشخص می‌کند که آیا می‌توان روکش قبلی را دوباره نصب کرد یا دندان به ترمیم جدید نیاز دارد. همچنین ممکن است برای جلوگیری از اختلال در ادامه درمان، لازم باشد اتصال براکت یا بخشی از دستگاه ارتودنسی اصلاح شود.

آیا ارتودنسی دندان روکش شده درد دارد؟

ارتودنسی دندان روکش شده معمولا درد شدیدی ایجاد نمی‌کند و میزان ناراحتی آن در بسیاری از موارد مشابه ارتودنسی دندان‌های طبیعی است. پس از نصب براکت یا تنظیم سیم‌ها، ممکن است برای چند روز احساس فشار، حساسیت هنگام جویدن یا ناراحتی خفیف در دندان‌ها ایجاد شود. این احساس معمولا با سازگار شدن بافت‌های اطراف دندان با نیروهای ارتودنسی کاهش می‌یابد.

وجود روکش به تنهایی به معنای درد بیشتر نیست. اگر درد شدید، مداوم یا رو به افزایش باشد، یا هنگام جویدن درد مشخصی در یک دندان احساس شود، بهتر است متخصص وضعیت آن را بررسی کند. چنین علائمی را نباید بدون معاینه به روند طبیعی ارتودنسی نسبت داد.

مدت زمان ارتودنسی دندان روکش شده

مدت زمان ارتودنسی دندان روکش شده معمولا تفاوت چشمگیری با درمان دندان‌های طبیعی ندارد. در بسیاری از موارد، درمان حدود ۶ ماه تا ۲ سال طول می‌کشد؛ بااین‌حال، این بازه تقریبی است و نمی‌توان آن را برای همه بیماران یکسان در نظر گرفت.

عامل اصلی تعیین‌کننده مدت درمان، شدت نامرتبی دندان‌ها و نوع ناهنجاری فکی است. تعداد دندان‌هایی که باید جابه‌جا شوند، میزان حرکت مورد نیاز، پاسخ بافت‌های نگهدارنده و همکاری بیمار در رعایت توصیه‌های متخصص نیز بر زمان درمان اثر می‌گذارند.

وجود روکش ممکن است در بعضی شرایط به اقدامات تکمیلی نیاز داشته باشد؛ برای نمونه، اگر اتصال براکت به روکش دشوار باشد یا روکش در طول درمان لق شود، رسیدگی به آن می‌تواند برنامه درمان را تغییر دهد. در افرادی که بریج دارند نیز ممکن است لازم باشد پیش از حرکت دندان‌ها، وضعیت روکش بررسی و اصلاح شود. بنابراین، برای برآورد واقع‌بینانه مدت ارتودنسی، باید موقعیت دندان‌ها، سلامت ریشه‌ها و نوع روکش‌های موجود در کنار هم ارزیابی شوند.

هزینه ارتودنسی دندان روکش شده

هزینه ارتودنسی دندان روکش شده به نوع روش درمان، شدت ناهنجاری، مدت مورد نیاز برای اصلاح دندان‌ها و اقدامات تکمیلی بستگی دارد. به همین دلیل، صرف وجود روکش نمی‌تواند معیار دقیقی برای تعیین هزینه نهایی باشد.

در کلینیک سپیتا، برای خدمات ارتودنسی امکان بررسی شرایط پرداخت اقساطی نیز وجود دارد. این گزینه می‌تواند به بیمارانی که ترجیح می‌دهند هزینه درمان ارتودنسی را در چند مرحله پرداخت کنند، کمک کند. بااین‌حال، مبلغ پیش پرداخت، تعداد اقساط و شرایط دقیق پرداخت باید هنگام مشاوره از کلینیک استعلام شود. زیرا هزینه نهایی پس از معاینه و تعیین طرح درمان مشخص خواهد شد.

بهترین روش برای ارتودنسی دندان روکش شده

بهترین روش ارتودنسی دندان روکش شده برای هر بیمار براساس نوع ناهنجاری، تعداد دندان‌های درگیر و شرایط ترمیم‌های موجود تعیین می‌شود. هیچ روش ارتودنسی را نمی‌توان برای تمام دندان‌های روکش شده بهترین گزینه دانست؛ زیرا آنچه برای یک بیمار نتیجه مناسبی ایجاد می‌کند، ممکن است برای فردی با بریج یا روکش‌های متعدد انتخاب ایده‌آلی نباشد.

انتخاب میان ارتودنسی ثابت ، ارتودنسی متحرک یا سایر روش‌ها به تشخیص متخصص بستگی دارد. جنس روکش، زاویه ریشه، وضعیت لثه و استخوان و میزان حرکت مورد نیاز نیز در این تصمیم‌گیری نقش دارند. در نتیجه، روش مناسب زمانی مشخص می‌شود که متخصص پس از معاینه و بررسی تصاویر رادیوگرافی، محدودیت‌های احتمالی را شناسایی کرده باشد.

مشکلات ارتودنسی دندان روکش شده

ارتودنسی دندان روکش شده معمولا امکان‌پذیر است، اما در برخی شرایط می‌تواند با محدودیت‌ها یا مشکلاتی همراه باشد:

• دشواری اتصال براکت به روکش: سطح بعضی روکش‌ها به راحتی به مواد معمول اتصال براکت نمی‌چسبد. در این شرایط، متخصص باید از روش و مواد مناسب با جنس روکش استفاده کند تا احتمال جدا شدن براکت کاهش یابد.
• لق شدن یا جدا شدن روکش: اگر روکش از ابتدا اتصال ضعیفی داشته باشد یا با وارد شدن نیروهای ارتودنسی مشکل آن آشکار شود، احتمال لق شدن یا جدا شدن آن وجود دارد. در این حالت، سلامت دندان زیر روکش و امکان استفاده مجدد از روکش باید ارزیابی شود.
• دشواری تشخیص زاویه واقعی ریشه: شکل ظاهری روکش همیشه با موقعیت دقیق ریشه هماهنگ نیست. به همین دلیل، متخصص باید برای برنامه‌ریزی حرکت دندان از معاینه دقیق‌تر و تصاویر رادیوگرافی کمک بگیرد.
• محدودیت حرکتی ناشی از بریج: اتصال چند دندان به یکدیگر در بریج می‌تواند مانع حرکت مستقل آن‌ها شود. گاهی برای اجرای طرح درمان، لازم است بریج برداشته شود و برای دندان‌های پایه روکش جداگانه در نظر گرفته شود.
• پیچیدگی درمان در دندان‌های عصب کشی شده: سابقه عصب‌کشی به‌خودی‌خود مانع حرکت دندان نیست. با این حال باید محدودیت بیشتر در حرکت دندان عصب کشی شده در نظر گرفته شود.

مراقبت از دندان روکش شده در طول درمان ارتودنسی

مراقبت صحیح در طول ارتودنسی دندان روکش شده به حفظ سلامت دندان زیر روکش، جلوگیری از پوسیدگی و کاهش احتمال بروز مشکل در اتصال ترمیم کمک می‌کند. رعایت نکات زیر در کنار معاینه‌های منظم، نقش مهمی در پیشگیری از عوارض احتمالی دارد:

• مسواک زدن دقیق پس از وعده‌های غذایی: اطراف روکش، لبه اتصال آن به لثه و نواحی اطراف براکت‌ها را با دقت تمیز کنید. باقی ماندن پلاک در این قسمت‌ها می‌تواند خطر التهاب لثه و پوسیدگی در حاشیه روکش را افزایش دهد.
• استفاده از ابزارهای مخصوص تمیز کردن بین دندان‌ها: مسواک بین‌دندانی و نخ دندان مخصوص ارتودنسی به پاک‌سازی فضاهایی کمک می‌کنند که دسترسی به آن‌ها با مسواک معمولی دشوار است. روش مناسب استفاده از این ابزارها را از متخصص خود بپرسید.
• پرهیز از غذاهای بسیار سفت و چسبنده: جویدن یخ، شکستن آجیل‌های سفت با دندان یا مصرف خوراکی‌های چسبنده می‌تواند به براکت، روکش یا اتصال آن آسیب برساند.
• مراجعه منظم به متخصص ارتودنسی: جلسات پیگیری فقط برای تنظیم سیم‌ها نیستند؛ متخصص می‌تواند در این مراجعات وضعیت براکت‌ها، روکش‌ها و سلامت لثه را نیز بررسی کند. در صورت مشاهده مشکل، بهتر است زمان مراجعه بعدی را به تعویق نیندازید.
• پرهیز از دست‌کاری براکت یا روکش: برای محکم کردن روکش یا چسباندن براکت از مواد خانگی استفاده نکنید. هرگونه اصلاح باید با ابزار و مواد مناسب دندان‌پزشکی انجام شود.
• انجام معاینه در صورت بروز درد غیرعادی: درد خفیف پس از تنظیم دستگاه می‌تواند طبیعی باشد، اما درد موضعی و مداوم در یک دندان روکش‌شده نیازمند بررسی است. در این شرایط، علت درد باید مشخص شود تا درمان مناسب انجام گیرد.

سوالات متداول ارتودنسی دندان روکش شده

آیا دندان روکش شده را میتوان ارتودنسی کرد؟

بله، در بسیاری از موارد می‌توان دندان روکش شده را ارتودنسی کرد. شرط اصلی، سلامت دندان و ریشه، استحکام روکش و امکان اتصال مناسب براکت است. متخصص پس از بررسی شرایط دندان مشخص می‌کند که آیا می‌توان درمان را بدون تغییر روکش انجام داد یا خیر.

آیا برای ارتودنسی باید روکش دندان را برداشت؟

خیر، برداشتن روکش صرفا به دلیل شروع ارتودنسی ضرورت ندارد. اگر روکش سالم و محکم باشد، معمولا می‌توان آن را حفظ کرد. اما در صورت وجود پوسیدگی، آسیب روکش یا محدودیت ناشی از بریج، ممکن است برداشتن یا تعویض روکش لازم باشد.

آیا دندان عصب کشی شده و روکش دار در ارتودنسی حرکت می کند؟

بله، دندان عصب‌کشی‌شده و روکش‌دار در بسیاری از موارد قابلیت حرکت ارتودنسی دارد. با این حال ممکن است در برخی موارد به دلیل انکلیوز، این حرکات خیلی سخت‌تر انجام شود.

بعد از ارتودنسی باید روکش دندان را عوض کرد؟

خیر، پس از ارتودنسی همیشه نیازی به تعویض روکش نیست. اگر روکش سالم باشد و با موقعیت نهایی دندان هماهنگی داشته باشد، می‌توان آن را حفظ کرد. در صورت آسیب‌دیدگی، نامناسب بودن لبه‌های روکش یا نیاز به اصلاح آن، متخصص ممکن است تعویض آن را پس از پایان حرکات ارتودنسی توصیه کند.

جمع بندی

ارتودنسی دندان روکش شده راهی برای اصلاح نامرتبی دندان‌ها بدون کنار گذاشتن لزوما تمام ترمیم‌های قبلی است. آنچه نتیجه درمان را تعیین می‌کند، هماهنگی میان وضعیت ریشه، کیفیت روکش و برنامه حرکتی دندان‌هاست. با انتخاب متخصص مناسب و بررسی دقیق شرایط دهان و دندان، می‌توان محدودیت‌های احتمالی را مدیریت کرد و برای رسیدن به لبخندی مرتب‌تر برنامه‌ریزی کرد.

کلینیک دندانپزشکی سپیتا تهرانسر یکی از به روزترین مراکز درمانی دندانپزشکی است که در تهرانسر و غرب تهران فعالیت دارد. این مجموعه دارای دپارتمان تخصصی ارتودنسی می‌باشد که ارتودنسی دندان روکش شده یکی از خدمات اصلی درمانی آن می‌باشد. رضایت مراجعین از بخش ارتودنسی کلینیک سپیتا  که اصلی‌ترین مرکز انجام درمان ارتودنسی در تهرانسر است به دلیل همکاری بهترین متخصصین ارتودنسی و رفع ناهنجاری های فک و صورت باعث شده تا بتوانند با خیالی آسوده، درمان ارتودنسی خود را به اتمام برسانند.